Ne oldu bize bilmiyorum ama iyi şeyler olmadığını çok iyi biliyorum. Ya çok yanlış zamanda karşılaştık ya da hiç karşılaşmaması gereken iki insandık. Biz neydik bilmiyorum. Sevgili desem değil, aşık desem değil bildiğin rastlantıydık işte ondan öte gidemedik
Hani ;
Küçükken karanlıktan korkup,
Gündüzlere ve insanlara sığınırdık ya,
Öyle değilmiş...
Yanılmışısız ,
Büyüdükçe Anladık ki ;
Asıl Korkunun Gündüzler olduğunu,
Gerçek Kötülüğün İse insanlar olduğunu.
Oysa ki ;
Karanlık en gürültülü yalnızlığımızmış.
Yalnızlık ise,
En Aydınlık karanlığımızmış.
Şimdilerde ise ;
Gündüzlerden Korkup,
Karanlığa sığınıyoruz,
Yalnızlığa sımsıkı sarılıyoruz...