Hyeya
@Giovanni8
“Çölde yaşayan, dikiş tutturamamış biri.”
Bu istekler çok tanıdık geldi.
Artık yirmi dört yaşında ve insanlar onun sevgi dolu olmasını bekliyordu. Yanaklarının elma gibi kızarmasını, ışık saçan gençlik neşesinin o güzel gamzelerini doldurmasını bekliyordu. Buna rağmen o bir an evvel yaşlanmak istiyordu. Kahrolası hayatının çok uzun olmamasını diliyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sizleri kaybettikten sonra, bizim için vakit akşam oldu.
Bizim evlerimiz ve yollar akşam oldu.
Ne daha fazla kararan ne de tekrar aydınlanacak olan akşamın derinliklerinde bizler, yemek yiyor, yürüyor ve uyuyoruz.
İnsanlar öldüğünde havalanan küçük kuş, yaşarken bedenlerinin neresindedir acaba? Kaşlarının çatında mı, kafasının üstünde mi yoksa kalbinde bir yerlerde mi?
Bu yağmur erkenden giden ruhların gözyaşlarıdır.
“Çok fazla kan dökmediler mi? Ölen kardeşlerimizin ruhları gözlerini açmış bizi izliyorken bu dökülen kanın üstünü nasıl öylece örtebiliriz?”