Berfin Erdoğan
@Girift__
Şu anda okuduğu kitap
Ben dünyanın bir parçası olmaktan bu denli yorulduysam dünyanın kendisi ne haldedir kim bilir. Sanırım yaşamayı beceremiyorum.
Ben ne yaşamayı becerebiliyorum, ne de ölmeyi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sonuç olarak, istismara uğrayan çocuklar tamamen sevilemez olduklarına inanarak büyürler; bu, kendilerine bu kadar kötü davranılmasının sebebi olarak küçük zihinlerinin bulabildiği tek şeydir. Redderek, aldırmayarak ve gerçekliğin büyük kısmını parçalara ayırarak hayatta kalırlar: İstismarı unuturlar; öfke ya da umutsuzluklarını bastırırlar; fiziksel algılarına karşı hissizleşirler.
Travmada, benlik sistemi bozulur ve benliğin parçaları kutuplaşarak birbirleriyle savaşa girer. Kendinden nefret etme, görkemlilikle var olur(ve savaşır); nefretle sevgi dolu ilgilenme; öfke ve saldırganlıkla hissizleşme ve edilgenlik bir arada varlığını sürdürür. Bu uç noktalardaki parçalar, travmanın yüküne katlanır.**
