Gül Demircan
@Gldemircan
"Bir taşın sabrından
öğrenirdim oysa,
kalbimin surları bir bir devriliyor." M.M
psikolojik danışman
49 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Bir çocukta açılan yaraların ağrısının zaman içinde diğerlerine nasıl sirayet edebileceğini görüyoruz romanda. Roman boyunca kalbimin sızladığını hissettim. Çocuklar iyi gözlemcilerdir. Bu gözlemlerin barındırdığı hisleri sezer ve çocuk aklıyla yaptıkları yorumlarla hafızanın kalbine kodlarlar. Bu kodun çözülmesi için var olan durumla ilgili yetişkinlerin rehber olup açıklama yapması gerekir. Böylece oradaki düğüm sertleşmeden çözülür. Kitaptaki karakterlerin çocuk hallerine sarılıp her şeyi ifade etmek isterken buldum kendimi. Yetişkinlerin sustuklarını haykırmak istedim. Sonra kaçmayı seven bir kalple kaybetmekten korkan bir kalbin nasıl da zehirli bir sarmaşıkla bağlandığına ve beraber yaralarını sağaltamadıklarına tanık oldum. Beraber oluşturulan bu ağır yükün bir çocuğun omzuna nasıl miras olarak bırakıldığına da. Duyguyu, düşünceyi ve davranışı zamanında ve uygunca ifade etmek önemli vesselam. Ne demişler, sustukların büyür içinde.
Kızıl Darı TarlalarıEdebiyat
Hangi dil ve ya milliyetten olursa olsun savaşı anlatan bütün kitaplar gibi savaşın vahşetini, hayatın ahengini bozan saygısızlığını ve insanı ilkelleştiren her yönünü bu kitapta da görüyoruz . Yazarın doğrusal olan bir zaman tercihinde bulunmaması kitabı daha okunur kılıyor . Bununla beraber Çin kültürü ve tarihine yönelik bilgileri kitapta güzel bir anlatıyla bulmak insanı mutlu ediyor . Çin kültürüne ait lotus ayak kavramını ilk defa bu kitaptan öğrendim . Kadınların beğenilmek, iyi eş sahibi olmayı ve evliliği garantilemek için ayaklarının şekillerini 4-9 yaş aralığında tekrar tekrar kırıp küçük ayak oluşturmak için kullandıkları yönteme deniyor lotus ayak. Kadınların hem bugünün dünyasında hem de geçmişte erkek egemen toplumun güzellik yasaları ve beğenilme arzusuna uyarak kendilerine yaptıkları yine kitapta ele alınıyor. Son olarak kitap kendini size bir şekilde okutturuyor.
Arayış içinde olmanın bir sonu var mıdır, ölçüsü ya da zamanı? Kendimize bir amaç yaratıp , yanına da değişmez sandığımız duyguları yerleştirince güzel bir arayış tablosu mu elde ederiz ? Orhan Pamuk, Yeni Hayat'ta bir arayış hikayesi sunuyor bizlere. Kahramanımız bir kitap okuyor ve hayatı değişiyor bu kitabı okuyan bir sürü insan gibi. Aşık oluyor, sürekli otobüslerde vakit geçiriyor, ölümü arıyor, cinayet işliyor, aşkını yitiriyor , sıradanlaşıyor, iz sürüyor , raslantıları anlamlandırmaya çalışıyor , eş oluyor , baba oluyor . Bütün görünen haller içinde kitap ve anıları onu rahat bırakmıyor. Hayata dair ne istediğini anladığında ise klişe bir son bizi bekliyor. Kitap bazen ağır bazen hızlı aksa da hikayeden kopmadan devam edebiliyorsunuz. Diğer Orhan Pamuk romanları içinde benim için sönük kalsa da, her kitap insanın hayatını bir şekilde değiştiriyor tıpkı Yeni Hayat'ta olduğu gibi .
ÇadorEdebiyat
Hepimiz bir sekilde çocukluğumuzun geçtiği kentleri, yolları , sokakları terk ediyoruz. Bazılarımız bunu gerçek anlamda oradan ayrılarak, bazılarımız da yılların getirdiği o değişim içinde kalan izlerin silinmesiyle yaşıyor. Kitabın kahramanı Akhbar da yurt dışından, rejimi degişmiş ülkesine ve çocukluğun geçmiş olduğu kentine yıllar sonra geri dönüyor. Ancak iyi şeylerle karşılaşacağını ummasa bile annesinin ve kardeşlerinin bile izini bulamaması onu hayal kırıklığına uğratıyor . Baskı rejiminin şehrin yaşamına, sokaklara, insan ruhuna yansımasını bir arayış içinde sunuyor Murathan Mungan. Baskı ve otorite, farklı renklerin yaşamasına izin vermiyor ve insan ruhunu yaşayan ölülere çeviriyor. Kitapta "Bazı şeylerin yokluğu varlığını daha çok hatırlatıyor." cümlesi geçiyor . Bunu kadınların sokaktan, yaşamdan silinmesi üzerine söylüyor yazar. Kadın hareketlerinin aslında asıl amacı yaşayarak var olabilmek , yok edilirek silinerek gelen o var oluşu redderek. Bunu yeni kelimelerle yeniden özümsüyorum içimde. Kısa bir yolculukla büyük şeyler anlatıyor Murathan Mungan. Ben de bu yolculuğa onun kelimeleri ile çıktığım için mutluyum.
Yaban Koyununun İzindeEdebiyat
Son zamanlarda tesadüfen benzer öğeleri içeren kitapları art arda okuyorum. Bu kitapta beni bu şekilde etkiledi . Bir anlam yüklemeye çalıştım bu rastlantılara. İlk incelememi de bu kitaba yazmak istedim. Murakami'nin neredeyse çoğu eserinde olduğu gibi bunda da tekrar eden kavramlar vardı. Ben tekrar eden yapılardan çoğu zaman sıkılsam da Murakami de bu durum bana haz veriyor. Onu okuduğumu ve onun dünyasına girdiğimi hissediyorum. Akıcı bir sürece dahil oluyorum onunla beraber . Yaban koyunun izinde kitabı da diğer temel yapıtlarındaki tadı bulabileceğiniz , zihninizde kalan hoşlukla diğer kitaplarını da okuma isteği uyandıracak bir kitap . Ancak post modern anlatıdan hoşlanmıyorsanız, gerçek üstü olayların anlatıldığı yapıtları sevmiyorsanız kitap ve anlatı size hitap etmeyebilir.