Aybike kılıç
@Glory33
Dîvâne
60 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Okuduğumda çok etkilendiğim birçok karakter oldu. Birçok karaktere gerçekmiş gibi bağlandım, çok sevdim ama hiçbirinde Raskolnikov kadar kendimi bulmadım. Raskolnikov dünyada iki tür insan olduğunu düşünür. Bir yanda Napolyon Bonapart gibi bir amaç uğruna her şeyi yapabilecek güçlü insanlar ve diğerleri. Napolyon amacına ulaşmak için binlerce insan öldürebiliyordur ve bunu yaparken bir vicdan azabı duymuyordur çünkü onun amacı her şeyden önemlidir ve bu amaca ulaşmak için yapılan her şey mübahtır. Sadece güçlü ve zeki insanlar bunu yapabilir. İşte Raskolnikov da kendini bunlardan biri olarak görür. Belki de bunu kendi kendine kanıtlamak için iki kadını öldürür. Para çalar ama bunlara hiçbir zaman dokunmaz çünkü para umrunda bile değildir. Bir suç işler ama cezası peşini bırakmaz. Onu yavaş yavaş hapseder.
Reklam
İnsanların kazanma arzusunu içinde nasıl kendini kaybedebileceğini göreceksiniz bu kitapta. Geri kalan tüm amaçların yok olduğunu ve insanın tek bir amaç için hayatındaki diğer her şeyden ve herkesten vazgeçebileceğini göreceksiniz. İnsanı içten içe kemiren ve sonunda onu tamamen ele geçiren bu dayanılmaz arzu, onun benliğini yok eder ve baştan yaratır. Artık insan ne eski kendisidir ne de dünya eski dünyadır.
Korku, sonunda karşılaşabileceğimiz cezaların tümünden daha büyük bir işkencedir. İnsanın içini kaplayan o bilinmezlik insanı defalarca parçalar. İçinde korkuyu hisseden bir insanın artık yaşamasına olanak yoktur. korku tüm benliğimizi ele geçirir ve artık biz biz olamayız
Fazla bilinmeyen ama çok bilinmesi gereken kitapların başını çekebilecek bir kitap kesinlikle. İnsanların çoğu kapıların içinde mutlu yaşantılarını sürdüre dursun bazıları hep kapıların dışında hep itilmiş ve hep yalnız bırakılmıştır. Onlar zaman zaman ölmek ister ama aslında hayatlarında birçok kez ölmüşlerdir. Sokaklar, evler ve tüm kapıların içleri onların katilleriyle doludur.
Okuduğumuz bir kitap bizi bir yumruk gibi uyarmıyorsa ne işe yarar?
-Franz Kafka
Bu kitap kesinlikle sizi kafanızın ortasına inmiş bir çekiç gibi sarsacak. Okurken asla bitmemesini isteyeceksiniz ve sonu işte bu çekiç olacak.
Kitabı bitirdim ve kenara bıraktım. Bir süre öylece kaldım ve ilk hissettiğim şey öfke oldu. Çünkü bu kitap bir şov parçası olarak çok fazla kullanılmıştı ve bu beni çok sinirlendirdi. O an onu kahvesinin yanına koyup instagram'a atmış herkese karşı derin bir nefret duymaya başladım. Çok fazla okunmasına rağmen sanki dünyada görülmemiş bir elmas gibi on her şeyden ve herkesten saklamak gibi bencilce bir istek duydum.
Reklam