Artık benim gözlerim derinlerde Batık bir gemi aldı, kahverengi yosunlarin arasından, Hülyalı Hülyalı Bakıyorum Dünyaya. Ve körüm biraz, her daim milat tanıklığı beklediğimi unutamadığım dan, kara kara .kafamda rutubetli, ağır düşünceler , taşkın sular aranıyorum dibine üfleyecek . Zaten neyim var ki kaybedecek , doğru eskilere yanlış kelimelerden, Küflü akşamlardan biriktirilmiş tiyatro biletlerinden başka, başka başı dönmüş, başa dönmüş, delirmiş bir kaçağım ben artık. Yasakiçı, lakin dünyadısı bir kaçağım ben artık.Tik tik tik
Kar onda hayatin güzelliği ve kısalığı duygusunu uyandırıyor, bütün düşmanlıklara rağmen aslında ınsanların birbirine benzediğini,alemin ve zamanın geniş, insanın dünyasının dar olduğunu hissettiriyordu. Bu yüzden kar yağınca insanlar birbirlerine sokuluyordı Kar sanki düşmanlıkların, hırsların öfkelerin üstüne yağarak onları birbirine yaklasitiriyordu.