Seyyâle
@Gnothi_seauton
Şu anda okuduğu kitap
Aslında birbiri içine geçmiş gel-gitli ve düzensiz olan denizdeki dalgaların bize tekdüze, düzenli ve sakinleştirici gelmesi gibi; insan olma sorumlarının ve sorunlarının nedenlerinin resmini çizip içinde boğmadan daha ziyade, farkındalık adına, nasılına seyre davet eden bir eser okudum. Bu kitabın aksine bazıları salt gerçekleri iyi amaçla ele almaya da çalışsa aktarım saldırı olarak algılanıyor ve bilinçaltı savunmadayken faydalanamıyoruz. Kitabın en büyük başarısının buradaki fark olduğuna inanıyorum. Geçtan'ın bu kitabı yazarken insanın gerçekliği arayışında da isabetli bir noktada bulunduğunu iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her birimizin farklı oranlarda, farklı maskelerle ve farklı yerlerde de olsa mutlaka aradığı anlam'a bu kadar sistematik bir yaklaşımın nedeninin, bir insanın anlam bulma ihtiyacının had safhada bırakıldığı şartlar altındayken işleme zaruriyetini de beraberinde getirmesinde yattığını düşünüyorum. Bu zaruriyet hali aynı zamanda yontma taşını da içinde barındırır. İnsanın gelişimi koşullardan bağımsız değil koşullara rağmen, hatta koşullarladır. İnsanın aradığı anlam ise bölünmüştür ve anlamsızlığın algılandığı her yere sızmıştır. Her arayışta payımıza düşen farklı parçasını bulur ve koyarız heybemize.Etrafına bakanların görebileceği uzaklıkta insan ruhunun nefesleri olarak boy gösteriyor bu parçalar. Ruhun yaşamı onları alıp vermekle devam edebilir; anlam bulup anlam katmakla.
Bilim ve sanatı erdem ve dürüstlük hakim bir yaşayış ile karşı karşıya getiren Rousseau, söylevinde emin olduğu bu zıtlığı nedeni gördüğü durum ve sonuçlar ile ifade etmiştir. Yerinde tespitleri farkında olmadan insanlığın ve kendi saadetimizi oluşturacak gerçek etmenleri elimizle baltaladığımız sonra da içten içe yana yakıla arıyor olmamız konusunda gerçekten uyarıcı ve faydalı nitelikte olup ufkumu açsada Dücane Cündioğlu'nun "Nietche Tanrı öldü derken annem ölsün demek istiyordu.Tanrısı yani annesi.." tespiti gibi erdemin yaşaması için bilim ve sanat ölsün demesini kötüye kullanılan bu gücün o dayanılmaz sonucuna katlanamadığı için zihninde oluşan öfkeden kaynaklandığını ve eksik hüküm verdiğini düşünüyorum.Okunmaya deger düşünceler.
Bilimler ve Sanatlar Üstüne SöylevJean-Jacques Rousseau · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20192,043 okunma
"Varoluşçuluk" üzerine..Felsefe
Kitabı ikna olmak için değil felsefi bir düşünce ürününü salt haliyle okuyup beğendiğim lezzetleri kendi düşünce bütünlüğüme katmak niyetiyle okudum. Önce sunulan bu ürünün ne olduğundan özetle bahsetmek istiyorum.
" Gerçekte varoluşçuluk, her şeyden önce, bir felsefi öğretidir. Başlıca iki kanadı vardır: Karl Jaspers ile Gabriel Marcel öğretinin Hıristiyan kanadını, Heidegger ile Sartre tanrıtanımaz kanadını temsil ederler. Ama ikisinin de çıkış noktası aynıdır: Varlık özden önce gelir; yani, insan üstüne düşünme öznellikten kalkılarak yürütülür. Klasik felsefeye göre, Tanrı insanı yaratmazdan önce özünü ortaya koymuştur: Sanatçının kafasındaki kavrama göre bir şeyi yapması gibi... Özün varoluştan önce gelmesi düşüncesi 18. yüzyılın felsefesinde de Tanrı inancının yaşamasını sağlamıştır. Varoluşçuluğun tanrıtanımaz kanadı ise varoluşun özden önce geldiğini kabul ettiğinden, tanrısızlığın bütün
sonuçlarını üstlenmektedir. Ona bakılırsa, "insan doğası" diye bir şey yoktur; insan kendini nasıl yapıyorsa öyledir. Böyle düsünenler için;
~İnsan özgür olmaya mahkumdur.
~İnsan yeniden bulunabilir.
~İnsan başkasına göre kendisini seçer.
Değinmeye değer bulduğum bir diğer savunulan düşünce de davranışta özgür olan insanın bireysel özgürlüğünün bağlantıda olması sebebiyle diğer insanların özgürlüğünü de içermesi gerekçesiyle oluşan sorumluluk eylem ve beraberindeki sorumluluk bilinci. "
Şimdi bi bütün olarak baktığım zaman klasik bir
elma var diyenin armutun varlığını çürütme çabasıydı şahit olduğum. Çünkü " Varoluş özden önce gelir. " öğretisi, klasik felsefedeki " öz varoluştan önce gelir" öğretisi ile çelişmez. Çünkü Tanrı (Allah ) evreni ve özü önce tasarlamış önce insan tanımını yapmış ve irade etmiştir sonra var etmiştir, öz varoluştan önce gelmiştir. Kilit şurasıdır ki
Bu kitabı bitirdiğimde farkettim ki, bir kitapta tüm o kurulan diğer cümleler, okurun kapağı kapattığında hissettiğin şeyin yani yazarın aktarmak istediği bir anlık hissin, gerçekten aktarmak istediği o his olduğuna ikna olmak için kendi zihinsel yollarından geçirerek kendisiyle aynı zemin üzerine inşa etme çabası aslında. Sabahattin Ali'nin zemini ustalıkla kurması sonunda getirdiği noktada söylemek istediğinin net bir şekilde duyulmasına sebep oluyor.
" Virgülle ayrılmış önceki cümleler ne kadar kelimesi kelimesine doğru da olsa aslolan 'ama' dan sonra gelenlerdir, ama cümlenin sonuna kadar gelmeden ve ekseriyetle çok geç olmadan insan bunu idrak edemiyor. "
