Benim canım huzursuzluğumDemek yaraların bile yaraları oluyor göremediğimiz yerlerinde
Uzun zamandır şiir okumuyordum. Mümkansız Şeyler bu açıdan bana gerçekten iyi geldi.
Can Bonomo ’nun şair yönüyle ilk kez karşılaştım ve bu tanışma beklediğimden daha samimi oldu. Şiirlerde abartılı bir kapalılık ya da “uçukluk” yok; aksine daha gerçekçi, daha tanıdık bir duygu dünyası var. Bu da okurken mesafe koymak yerine yaklaşmamı sağladı.
Bazı dizeler özellikle altı çizilesi, bazılarıysa daha sade ama genel olarak içten bir kitap. Uzun bir aradan sonra şiire dönmek için iyi bir başlangıç oldu benim için.
Latife Tekin 'in Sevgili Arsız Ölüm bitirdim.
Bu kitapla ilgili en net duygum şu: dili büyüleyici, ama karakterlerle arama mesafe koyan bir metin.
Anlatımındaki o masalsı, yer yer büyülü gerçekçi hava gerçekten etkileyici. Cümlelerin akışı, kurduğu atmosfer insanı içine çekiyor. Ancak aynı şeyi karakterler için söyleyemem. Özellikle Atiye karakteriyle bağ kurmakta zorlandım; hatta yer yer itici geldi. Karakterler derinleşmekten çok bir dünyanın, bir dönüşümün temsili gibi duruyor.
Bu yüzden kitap bende ikiye bölündü:
Bir yanda hayranlık uyandıran bir dil, diğer yanda mesafeli kalan karakterler.
Edebi gücü tartışılmaz ama herkes için kolay bir okuma değil. Daha çok dili ve atmosferi merkeze alan okurlara hitap ettiğini düşünüyorum.