...İçlerinden hiçbiri bir çocuğa defalarca, bazen yıllar boyunca tecavüz ettiğini kabul etmiyor ki mahkûm edilmelerinin sebebi bu.
Bu eylemlerin ağırlığıyla yüzleşememeleri herhalde normaldir. Eğer bunu gerçekten yapabilselerdi intihar ederlerdi. Ki bence bu, bir çocuk tecavüzcüsü için tek onurlu çıkış yolu olurdu. Utançtan ölmek. Ama hayır intihar etmez (genellikle ensest kurbanları intihar eder istismarcılar değil), ikinci bir şansa hakları olduğunu iddia ederler. Bizler de, onları ağır bir hapis cezasina mahkûm eden toplum olarak, bu hakka sahip olmaları gerektiğine inanmayı seçmişizdir zira bu ceza da bir gün sona erecektir. Borçlar ödenmiş olacak. Çıkabilirler...
"Çeşitli konulardaki fikrini ciddiyetle belirtmeyi, tırnak içine almak zorunda kalmadan yargılarını ifade etmeyi, bir yandan gülünç olduklarını ileri sürdüğü meşguliyetlere öte yandan kılı kırk yaran bir nezaketle kendini hasretmekten vazgeçmeyi hangi hayata saklıyordu?"