Demək həyat bu idi. Boş və keçici…Acı yalnız yaşamda var idi. Ölüm iztirabverici deyildi. Yatmaq da ölməkdir. Bir fasilə vermək, dincəlmək demək idi ölüm. Elə isə niyə ölməyə razı deyildi? Bu haqda çox düşünmədi... Özü bir insan olaraq çapalamırdı artıq. Onu irəli aparan o içindəki ölümə razı olmayan hayat idi.
Vabi-sabi çevrəmizdəki dünyanın qısa, dəyişkən və qüsurlu təbiətinin gözəlliyini göstərən bir yapon terminidir. Gözəlliyi mükəmməllikdə deyil qüsurlu və əksik şeylərdə axtarmalıyıq. Bu səbəbdən yaponlar qüsurlu və qırıq bir çay fincanına böyük dəyər verirlər. Qüsurlu, əksik və qısa ömürlü şeylər həqiqətən gözəl ola bilər. Çünki gerçək dünyaya bənzəyən sadəcə onlardır.
Bir hayalciyi enikonu tanıtmak istersek ona cinsiyyeti olmayan yaratık da diye biliriz. Çoğunlukla insan ayağı deymeyen kuytulara yerleşir hayalci. Gün ışığından kaçıyormuş gibi hali vardır. Köşesine bu çekilişi sümüklü böceklerin deliklerine kaçmasına benzer. Daha doğrusu kaplumbağa gibi evini sırtında taşıyan hayvanları andırır. Ne için acaba bu adam 4 duvarını bu kadar çok sever dersiniz?