Gözde Oral
@Gozde20
Karşımda duran kitaplığın alt gözünü kaplayan yüzlerce eski fotoğrafa bakıyordum bazen. Bebekliğimiz, çocukluğumuz, ergenliğimiz, yetişkinliğimiz; doğum günleri, düğünler, seyahatler, okul önlükleri, mezuniyetler.. O kadar çok an ve anı vardı ki… Anne babam benim için her zaman -doğal olarak- benden büyük olduğundan, o fotoğraflarda kimi zaman şu an olduğum yaştan daha küçük olduklarını hesaplamak bana çok sarsıcı geliyordu. Biz ayaklarının dibinde dolanıp birbirimizin kafasına yoğurt kaseleri fırlatırken, onlar gencecik insanlardı.
Gözlerimizin biçimini, yerleşeceği yeri, sayısını, büyüklüğünü, işlevlerini Rabbimiz takdir etmiştir. Bunlardan memnun olmayan var mıdır? Dünyamızın büyüklüğünü, deniz ve kara olarak ayrımını, eğimini, kendi etrafında ve güneş etrafındaki dönüş hızlarını Allah takdir etmiştir. Buna itiraz eden duydunuz mu? Peki, başımıza gelen olayları yaratanla bedenimizin organlarını ve galaksileri yaratan varlığın aynı olduğunu bildiğimize göre, her icraatında ‘Alim, Hakim, Rahim ve Adil’ olduğunu gördüğümüz Rabbimizin, başımızdaki musibetleri yaratırken bu vasıfları yitirdiğini mi düşünüyorsunuz?
''Derdim dünya Şükran. Dünya bende ağrı yapıyor, anladın mı? Anlamadın. Anlamazsın, çünkü kadınsın, dünyadan şikayet etmek bir lüks ve bu lüks kadınlara tanınmamış. Senin varlık sebebin şu berbat hayatımızın çarkını çevirmek, ama sen bu çarkı bir durdurursan var ya dünya göçer, inan. ''
“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”
Ayfer Tunç ile bu kitapla tanışacakmışım meğer, su gibi bir anlatım…
Bazı kitaplar insanı duygu denizlerinde yüzdürür. Tam da öyle bir şey oldu. Kitap bitti ama ben diğer kitapları için çok heyecanlıyım.
“Algoritma zaman içinde ilgimize, etkileşimimize ve aramalarımıza göre içerik çıkarıyor karşımıza ve böylece farklı düşüncelerle karşılaşma ihtimalimiz azalıyor. Bir süre sonra kendimizi kendi görüşlerimizi doğrulayan bir balonun içinde buluyoruz ve farkında olmadan doğrulama yanlılığını daha çok tecrübe etmeye başlıyoruz.”