⚘️Güllü⚘️
@Gul_91
Hayatı okuyarak anlayan, hislerini yazarak anlatan biriyim.
246 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Bizim içimiz rahat efenim,okumayanlar düşünsün:))Alıntı
єѕяα ོ Bence okur gibi de görünemiyorlar Çünkü okumanın tadına varamamışlar😊
Yüce Tanrım!
Bu yaşa geldin, hâlâ okuyamıyor musun?
LeyLi ᥫ᭡.ִ isimli okura yanıt verildi
⚘️Güllü⚘️
єѕяα ོ Bence okur gibi de görünemiyorlar Çünkü okumanın tadına varamamışlar😊Reklam
Bir kalp kazandınız, ziyan etmezsiniz demiiğğ?;)Alıntı
Kalbini anında kazanıyor.
⚘️Güllü⚘️
Esra Hanımcığım, bir kalbe dokunabilmek ve onu kazanabilmek ne büyük bir şans... Alıntı da paylaşımdaki samimiyet de çok güzel. Harika bir kitap tercihi olmuş. 🤗 Bu güzel paylaşım bana çocukluğumu hatırlattı, ben de çocukken okumuştum."
Dante Diyor Ki: "Senin Hikayen Burada Başlıyor."·88 syf.·1000Kitap
єѕяα ོ ⚘️🩷
9/10
2025 73. kitabı
Gece bu saatte hala bu satırları okuyorsan, belli ki aklında bir şeyler dönüp duruyor. Belki uyku tutmuyor. Belki sessizlik biraz fazla geldi. Ya da belki de kalbinin bir köşesinde, adını koyamadığın bir ağırlık var.
Bu gece benim de kalbimde bir ağırlık var ve bu ağırlık beni uyutmuyor. :)
Bugün 
Victor Hugo ’nun 
Deniz İşçileri ’ni bitirdim. Yoğun, hüzünlü, insanın içini uzun süre terk etmeyen bir okumaydı. 2025’i o kitapla kapattım ve açıkçası aklımda başka bir kitaba başlamak yoktu.
Ama bazen insan, ne kadar yorulsa da duramıyor. “Esra,” dedim kendi kendime, “kalk ve kitaplığından seni yormayacak, ince bir şey seç.” Gözüm 
Yeni Hayat ’a takıldı. Seksen sayfalık, kısa, hafif… en azından öyle sandım. Biraz kafam dağılır diye düşündüm. Ama ne mümkün.
Bazı kitaplar vardır, sayfa sayısıyla ölçülmez. Yeni Hayat da onlardan biri. Seksen sayfa ama bıraktığı his, sayfa sayısından çok daha ağır. Okurken hissettiğim şuydu: Deniz İşçileri içimi henüz bırakmamışken, diğeri Yeni Hayat gelip başka bir yarama dokundu.
Bu kitabı “hafif bir mola” niyetiyle aldım elime ama karşılığında ağır bir his bıraktı. Kısa olmasına aldanmamak gerekiyormuş; bazı metinler az yazar ama çok söyler. Yeni Hayat, tam olarak bunu yaptı.
İşte tam da bu yüzden, tam da şimdi, sana Dante’nin Yeni Hayat’ından bahsetmek istiyorum. Çünkü bu kitap, insanın biraz durup kendine döndüğü anlara çok yakışıyor. Gürültünün arasında duyulmayan o iç sesin, sayfalarda nasıl yankılandığının hikayesi.
Bu bir inceleme değil. Bu, senin gibi durup biraz hissetmek isteyen bir yüreğe uzatılan bir dost eli.
Yeni Hayat’ı okurken kendimi Dante’nin kalbinin içinde geziniyor gibi hissettim. Dante’nin sevgisi öyle derin ki, kelimeler bazen yetmiyor, cümleler taşıyor. Hani birini düşünürken göğsünde hafif bir sızı olur ya, işte kitap tam olarak o
Victor Hugo ’nun Deniz İşçileri ’ni bitirdim. Yoğun, hüzünlü, insanın içini uzun süre terk etmeyen bir okumaydı. 2025’i o kitapla kapattım ve açıkçası aklımda başka bir kitaba başlamak yoktu.
Ama bazen insan, ne kadar yorulsa da duramıyor. “Esra,” dedim kendi kendime, “kalk ve kitaplığından seni yormayacak, ince bir şey seç.” Gözüm Yeni Hayat ’a takıldı. Seksen sayfalık, kısa, hafif… en azından öyle sandım. Biraz kafam dağılır diye düşündüm. Ama ne mümkün.
Bazı kitaplar vardır, sayfa sayısıyla ölçülmez. Yeni Hayat da onlardan biri. Seksen sayfa ama bıraktığı his, sayfa sayısından çok daha ağır. Okurken hissettiğim şuydu: Deniz İşçileri içimi henüz bırakmamışken, diğeri Yeni Hayat gelip başka bir yarama dokundu.
Bu kitabı “hafif bir mola” niyetiyle aldım elime ama karşılığında ağır bir his bıraktı. Kısa olmasına aldanmamak gerekiyormuş; bazı metinler az yazar ama çok söyler. Yeni Hayat, tam olarak bunu yaptı.
İşte tam da bu yüzden, tam da şimdi, sana Dante’nin Yeni Hayat’ından bahsetmek istiyorum. Çünkü bu kitap, insanın biraz durup kendine döndüğü anlara çok yakışıyor. Gürültünün arasında duyulmayan o iç sesin, sayfalarda nasıl yankılandığının hikayesi.
Bu bir inceleme değil. Bu, senin gibi durup biraz hissetmek isteyen bir yüreğe uzatılan bir dost eli.
Yeni Hayat’ı okurken kendimi Dante’nin kalbinin içinde geziniyor gibi hissettim. Dante’nin sevgisi öyle derin ki, kelimeler bazen yetmiyor, cümleler taşıyor. Hani birini düşünürken göğsünde hafif bir sızı olur ya, işte kitap tam olarak o⚘️Güllü⚘️ isimli okura yanıt verildi
⚘️Güllü⚘️
єѕяα ོ ⚘️🩷Dante Diyor Ki: "Senin Hikayen Burada Başlıyor."·88 syf.·1000Kitapєѕяα ོ Çok teşekkür ederim Aynı dileklerimle sevgiler yolluyorum İyi geceler diliyorum🫂🥰
9/10
2025 73. kitabı
Gece bu saatte hala bu satırları okuyorsan, belli ki aklında bir şeyler dönüp duruyor. Belki uyku tutmuyor. Belki sessizlik biraz fazla geldi. Ya da belki de kalbinin bir köşesinde, adını koyamadığın bir ağırlık var.
Bu gece benim de kalbimde bir ağırlık var ve bu ağırlık beni uyutmuyor. :)
Bugün Victor Hugo ’nun Deniz İşçileri ’ni bitirdim. Yoğun, hüzünlü, insanın içini uzun süre terk etmeyen bir okumaydı. 2025’i o kitapla kapattım ve açıkçası aklımda başka bir kitaba başlamak yoktu.
Ama bazen insan, ne kadar yorulsa da duramıyor. “Esra,” dedim kendi kendime, “kalk ve kitaplığından seni yormayacak, ince bir şey seç.” Gözüm Yeni Hayat ’a takıldı. Seksen sayfalık, kısa, hafif… en azından öyle sandım. Biraz kafam dağılır diye düşündüm. Ama ne mümkün.
Bazı kitaplar vardır, sayfa sayısıyla ölçülmez. Yeni Hayat da onlardan biri. Seksen sayfa ama bıraktığı his, sayfa sayısından çok daha ağır. Okurken hissettiğim şuydu: Deniz İşçileri içimi henüz bırakmamışken, diğeri Yeni Hayat gelip başka bir yarama dokundu.
Bu kitabı “hafif bir mola” niyetiyle aldım elime ama karşılığında ağır bir his bıraktı. Kısa olmasına aldanmamak gerekiyormuş; bazı metinler az yazar ama çok söyler. Yeni Hayat, tam olarak bunu yaptı.
İşte tam da bu yüzden, tam da şimdi, sana Dante’nin Yeni Hayat’ından bahsetmek istiyorum. Çünkü bu kitap, insanın biraz durup kendine döndüğü anlara çok yakışıyor. Gürültünün arasında duyulmayan o iç sesin, sayfalarda nasıl yankılandığının hikayesi.
Bu bir inceleme değil. Bu, senin gibi durup biraz hissetmek isteyen bir yüreğe uzatılan bir dost eli.
Yeni Hayat’ı okurken kendimi Dante’nin kalbinin içinde geziniyor gibi hissettim. Dante’nin sevgisi öyle derin ki, kelimeler bazen yetmiyor, cümleler taşıyor. Hani birini düşünürken göğsünde hafif bir sızı olur ya, işte kitap tam olarak o
Victor Hugo ’nun Deniz İşçileri ’ni bitirdim. Yoğun, hüzünlü, insanın içini uzun süre terk etmeyen bir okumaydı. 2025’i o kitapla kapattım ve açıkçası aklımda başka bir kitaba başlamak yoktu.
Ama bazen insan, ne kadar yorulsa da duramıyor. “Esra,” dedim kendi kendime, “kalk ve kitaplığından seni yormayacak, ince bir şey seç.” Gözüm Yeni Hayat ’a takıldı. Seksen sayfalık, kısa, hafif… en azından öyle sandım. Biraz kafam dağılır diye düşündüm. Ama ne mümkün.
Bazı kitaplar vardır, sayfa sayısıyla ölçülmez. Yeni Hayat da onlardan biri. Seksen sayfa ama bıraktığı his, sayfa sayısından çok daha ağır. Okurken hissettiğim şuydu: Deniz İşçileri içimi henüz bırakmamışken, diğeri Yeni Hayat gelip başka bir yarama dokundu.
Bu kitabı “hafif bir mola” niyetiyle aldım elime ama karşılığında ağır bir his bıraktı. Kısa olmasına aldanmamak gerekiyormuş; bazı metinler az yazar ama çok söyler. Yeni Hayat, tam olarak bunu yaptı.
İşte tam da bu yüzden, tam da şimdi, sana Dante’nin Yeni Hayat’ından bahsetmek istiyorum. Çünkü bu kitap, insanın biraz durup kendine döndüğü anlara çok yakışıyor. Gürültünün arasında duyulmayan o iç sesin, sayfalarda nasıl yankılandığının hikayesi.
Bu bir inceleme değil. Bu, senin gibi durup biraz hissetmek isteyen bir yüreğe uzatılan bir dost eli.
Yeni Hayat’ı okurken kendimi Dante’nin kalbinin içinde geziniyor gibi hissettim. Dante’nin sevgisi öyle derin ki, kelimeler bazen yetmiyor, cümleler taşıyor. Hani birini düşünürken göğsünde hafif bir sızı olur ya, işte kitap tam olarak o⚘️Güllü⚘️ isimli okura yanıt verildi
⚘️Güllü⚘️
єѕяα ོ Çok teşekkür ederim Aynı dileklerimle sevgiler yolluyorum İyi geceler diliyorum🫂🥰