"Her gece kabusların hayatımı deşip çalmasından bahsediyorum. Artık yanımda yaşayan kimsenin kalmamasından yani."
"Öyle değil ki," İnson sözümü kesip araya giriyor.
"Artık yanında kimsen kalmadığını düşünme asla."
Sesi o kadar sert geliyor ki bana kızgın olduğunu düşünüyorum ama sonra ıslak gözleri parlıyor ve benimkileri delip geçiyor.
"...Ben varım ya."