Beni bir tek sen sevdin, şartsız, koşulsuz.
Bir tek sen sardın yaralarımı sorgusuz.
Gözümdeki yaş, kolumdakı çıkıklar bile
Merhamet dolu bakışlarını eksiltmedi.
Huysuzdum, huzursuzdum, daha çocukken bile her kese suskundum,
Bir tek sana hiç ama hiç susmadım,
Dizinde uyudum, koynunda uyandım,
Ben bir tek senden duydum;
"Her şeyinle kabulümsün!" sözünü...
Hani derler ya;"Ölüm bizi ayırana kadar,"
Beni de alsaydın ya yanına, ayrılmasaydık sonsuza kadar...
Yokluğun sabrına dayanmayı yokluğunda öğrendim.
A benim toprak olanım, cennet kokanım.
İnsan kokusunu özıer mi sevdiğinin?
Tam da şuan kokun tütüyor burnumda
A benim ekmek kırıntılarına bile kıyamayan ekmek kokulum...
Göz yaşlarıma dayanamazdın diye midir,
Ardından ağlayamayışım, nefes olanım,
Ben senden sonra nefessiz kaldım..
Toprağına bile hasretim, rüyalarımda bile yoksun..
Bana kırgın mısın, dargın mısın?
Neden yanına beni de almazsın?
Hayat zalim, günahlar pusuda,
Kurtar beni, iste Rabbim'den, senin dualarında hayır var.
"Senden sonra" diye bir söz varmış,
Ben senden sonra olamadım ki a benim ruhuma hapsolanım.
Ben sana layık olamadım, ben, senin kurduğun salıncakta duramadım,
Savruldum..Kırıldım..Paramparçayım...
Dualarınla mı koruyordun da, korumasız kaldım?!
Ruhum seninle gitti, cismimi de alsaydın bari...