İnsanlar birbirleriyle yürüyor ve birbirleriyle konuşuyor ve birbirleriyle yatıyor ve birbirlerini tanımıyorlar. İnsanlar birbirlerini tanısalardı, birbirleriyle yürümez, birbirleriyle konuşmaz, birbirleriyle yatmazlardı. Sen kendini tanıyor musun? diye soruyorum kendime sık sık.
Fark ettiğim ilginç bir şey var. Biz şehitlerimizin arkasından ne deriz? Veya şehitliklere ne yazarız?
“Sizi Asla Unutmayacağız!”
Batı’da:
“Sizi Daima Hatırlayacağız!” diyorlar. “Daima Hatırlamak”, “Asla Unutmamak”tan daha iyi değil mi?