İndi o heç nə haqda düşünmürdü.Ətrafdakı dünyanı da unudurdu...Tədricən dünyanın ən ləzzətli vərdişini - oxumaq vərdişini əxz edirdi.Özü də bilmirdi ki,bu yolla qəlbi hər cür ümidsizlikdən nicat tapır. Düzdür,bu özünün yaratdığı xəyal dünyası idi,yanında isə gerçək həyat ona yalnız məyusluq gətirirdi...