06/07/24-0.47
"Sen muvafık oldun bu cenderede,
Ben üstüme toprak elense de sulara karışsam da aynı kaderin pençesindeyim,
O ceviz ağacının altında...ellerin ellerimden kayıp giderkenki an dün gibi zihnimde
Ne dersen de, istersen ver hükmümü
Senin kalbinde kırılmış benim kalemim o gün
İstikametimin sen olduğunu düşündüğüm zamanlar da bitti hem
Bak bu gözlere, aynı mı?..
Aynı mı içindeki renkler, hareler?
Senin yüzündeki tebessüm aynı gibi,
Ya da bir perde, alay etmek için.
İstediğin kadar kal o düşlerde
Dimdik karşımda durman,
Sanki on yıldır yüz yüzeymişiz gibi hissettirse bile
Ben o acının döngüsüne bir daha düşmeyeceğime yemin ederim.
Belki bir işareti o ceviz ağacının rüzgarlı bir gecede devrilmesi.
Zehirli oklarımı bıraktım, artık soğuk gülüşlerimin muhatapısın..."