Fatih A.
@HBenol
Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.
83 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Okuduğum ilk ahmet ümit romanı kendileri. Gayet sürükleyici aslında hikaye. İlk elime aldığımda bi solukta sonuna kadar geldim kitabın. Şems ile mevlananın hikayesine karışan bir hayatı anlatıyor. Fakat bence edebi değeri çok yüksek olan bir eser değildi sanki. Konu daha çok anlatılmak için anlatılmış gibiydi. O edebiyat kokan havaya giremedim. Yine de olsundu gayet sürükleyici ve keyifli bir hikayeydi. Şems ile mevlananın aşkını anlatma bakımından da yine aynı bildiğimiz şeylerdi farklı bir şey öğrendiğimi söyleyemem. :) ama mevlevilik açısından yine yeni bir şeyler kattım kendime
Reklam
Puan vermedi
Aşırı duygusal bi dönemde okudum bu romanı. Ve Allah kahretsin belki de normal zamanda beni zerre etkilemeyecek bu kitap içimden bir şeyler aldı götürdü. Ölü bir kuş belki. Belki zamanı gelmiş bitmiş fakat kabullenmediğim bir gerçek... Bir şeyleri aldı bu kitap benden. Ayhanı o kadar iyi anlıyorum ki ahh ayhan. Olaylara şunanın gözünden de baksak Ah ayhan diyorum ah. Ayhanın sunaya bakış açısı sunanın onura bakış açısı nasıl benzer birbirine... Olan yine ayhana oluyor bence. Ayrıca biraz daha dil uzmanca kullanılmış olsaydı ya da roman akışı biraz daha bulanık olsaydı müthiş bir duygusal karmaşa yaşardım. Fakat beklediğimden çok ama çok daha iyidi bu kitap. Kadının toplumdaki yeri toplumsal yaşam gibi konular da incelenmiş kitapta. Ama ben lanet duygusallıktan çıkıp asla akılla bakamadım bu kitaba.
Puan vermedi
Bir evin içindesiniz... Kurtuluş savaşı sonrası beklentileriniz yerle yeksan dışarı çıkmıyorsunuz dışarıdaki hayata bakıyorsunuz. Sonra dışarıdaki yeni hayatla iç içersiniz evden haberiniz yok bile. Oradaki yaşamdan uzaksınız.
Bir gün evden dışarı çıkıyorsunuz ve her şey size o kadar yabancı ki. Ah müslümanlık üzerine olan bakış açısı... Nasıl da savrulmuş ve değişmiş. Ve ey sitare sen kimsin? Sen kimdin?
Puan vermedi
Sevgili sevgi abla sana karşı biraz ön yargılı davrandım. Öncelikle özür dilerim. Sanıyorum çağdaş edebiyattan -ki tam da çağdaş sayılmaz- nispeten çağdaş edebiyatta okuduğum en iyi yazar kendileri en azından şimdilik. Kitapta bir aşk hikayesi konu ediliyor. Fakat aşk işin biberi tuzu, bir erkek ve kadın bunların yetiştirilme şekilleri cinsellikle olan tanışmaları dönemin insanının portresi... Ne de güzel anlatılmış.
Ayrıca sevgi abla sen de tıpkı fecri aticiler misali benim için zamanı yakalayamayan bir yazarsın. Ondan bilinmiyor kıymetin. Doğru işler yapmışsın şüphesiz ama yanlış zamanda... Türkiye'nin siyaseten en gergin olduğu yıllarda gidip bir aşk romanı üzerinden bireycilik ve toplumculuk sentezi bir şeyler yazmışsın. Hele kitabın ikinci kısmındaki elanın o tavrı modernizm ile postmodernizm arasındaki köprüde at koşturmuşsun resmen.
Elanın çocukluğu ve kitabın son kısmındaki olgunlugu mehmetin ise gençlik yılları tam bir usta kalem.
Ha kitapta bölümler arasında kullandığın doğa figürleri ise hem ilginç hem sevimli hem sıkıcı... Onları sevdim mi sevmedim mi bilmiyorum. Ama orijinal olduğu kesin.
İyi kitaptı vesselam..
Puan vermedi
Sevgili tante senin kadar umarsız bir hayat yaşamak istiyorum. Kendisi tanıdığım ilk sevgi soysal karakteri ve okuduğum ilk kitabı. Kendi için yaşasan bir kadın tante biraz bunu seçmiş biraz buna itilmiş. Hem yalnız -cenazesi bile sorun olacak kadar yalnız- hem bi o kadar kalabalık, bunları hem içinde hem çevresinde gözlemlemek mümkün. İyi ki tanıdım seni tante. İ Love you tanTe, I LOVE YOU
Reklam