Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Bir kaç şey soracağım
Belki haddime değil
Aşkın haddine sığındım, aşkı yaratana
Utanırım biraz kızaracak yüzüm
Yüzümün süsü olacak
Göz bebeklerim fırlayacak yerlerinden
İzin verse bedenim arşı aşacak
Delecek gökyüzünü, parçalayacak maviyi
Üstüme mavi yağacak
Bir cevapta alacak yanaklarımdaki al al süsü
Benimle maviye ıslanır mısın?
... birinin kötü olduğunu düşündüğü bir şeyle seni nitelendirmesi hiçbir zaman hakaret değildir. O kişinin ne kadar zavallı olduğunu gösterir, seni incitmez