Birbirlerini gördükçe nefretleri çoğalıyordu, karşılıklı bir ayna gibi birbirlerine çıplak gerçekliklerini hatırlatıyorlardı. Hatıralarını yaşanmamış saydıkça, geçmiş hayatlarını da yok etmiş olacaklarını düşünüyorlardı.Hafızanın lanetinden bu kadar kolay sıyrılacaklarını zannetmeleri zavallılıktan başka bir şey değildi.
İnsan bazen her şeyin sonuna geldiği hissine kapılıyor. O andan itibaren ne yapacağını bilememenin çaresizliğiyle, eli kolu bağlanmış bir halde, son bir ümitle, dışarıdan gelecek küçük bir işaretin, çürümeye yüz tutmuş ruhuna yeniden can vermesini bekliyor. Gücüm tükendikçe, takatim kesildikçe mucizelere daha çok muhtaç oluyorum.