Hale

"Ben de tek bir vazifem olduğunu biliyorum, insan olmak ve çalışmak. İnsanlığın ötesinde bir vatanım yok benim..."
Sayfa 11
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
"Ve galiba, beni ölüm döşeğinde bile çağırsan, yataktan kalkıp seninle gelmek için gücümü toparlardım."
Sayfa 69
5/10
·80 syf.·
2021 56. kitabı
Çok dramatik. Acıyı sevmek olur mu, oluyormuş. Severek, merak içinde, bir solukta okunacak bir kitap. Okuyunuz efendim. (Henüz okumamış olan, okuyacak olup da merakı törpülenmesin isteyen okurları uyarayım, aşağıdaki kısım spoiler içeriyor.) "İyiler unutulmaz, seni unutmayacağım." dedi adam ve unuttu, kadının eceli de bu oldu: "Eğer ölümüm sana acı verecek olsaydı, o zaman ölmezdim." Kendisini, en son 15 yıl önce, henüz bir çocukken gören yaşlı adam bile unutmamışken; defalarca seviştiği adam unuttu. Bir yandan "E bu kadın ölmesin de ne yapsın!" desem de bir yandan da uçuruma bile isteye yürümesinden dolayı ona kızıyor, malûm sonu öngörerek "kader diyemezsin, sen kendin ettin." diyordum. Kahramanımızla hemcins oluşumuzdan mı, aşkı tecrübe edişimizden mi yoksa sadece takıntılılığımızdan mıdır bilmem, ergenliğinde yaptığı her şeyi olağan karşıladım ben. (Salak salak işler, yeminle.) Şaşırdığım şey, bir erkeğin böyle bir tahlil yapmış olmasıdır. Büyüksün bre Stefan Zweig.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Ren Kitap · 2017266,5bin okunma
Şaşırdım Kaldım İşte
Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin? Bazan kız kardeşimsin, bazan öpöz annemsin, Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin, Eksilmeyen çilemsin, Orada ufuk çizgim, burada yanım yöremsin, Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin, Çaresizim, çaremsin. Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin? Yavuz Bülent Bâkiler
Şiir