Koca İnal az önce can vermiş bir obadaşının yayını yerden alıp birkaç ok atabildiğinde "Tanrım affet beni!" diyordu,bir yandan da...
"Dedemiz İbrahim için yakılan ateşe su taşıyan karıncayım ben. Ona ve oğluna verdiğin esenliği benden esirgeme! Er gününde safları belli edensin Sen. Affet beni!"