"Sana kızmıyorum. Sen bu kadarsın. Bilmeliydim." diyor Cemil Meriç. Birinin 'bu kadar' olduğunu anlamanın hüznünü tarif ediyor. Bir süre sonra insan sadece 'bu kadar' olana değil, görmek istemeyen gözüne, duymak istemeyen kulağına en çokta kendisine kırılıyor.