Bardağı bir insan teki, içine dolan suyu Var Olan diye düşünürsek, suyun ters yönde kıvrılmasını Var Olan'ın kendine kıvrılmasına benzetiyorum."
"Kendine kıvrılması mı?"
"Evet. Bu durumda Var Olan, bardağın ve bardağa doluş şiddetinin tesiriyle kendine döner ve kendini görür. Gördüğü şeye 'Ben' der. Çünkü gördüğü kendisidir. Bu anlamda kendine 'Ben' diyen Var Olan'dır. Ama bu kendine 'Ben' deyiş nerede gerçekleşir?"
"Bardakta."
"Çünkü kıvrılma bardakta olur. İşte tıpkı bu şekilde, biz kendimize 'Ben' dediğimizde, bu deyiş esasen, Var Olan'ın kendisine 'Ben' deyişidir. Fakat bu deyiş o bardakta, yani insan kabında, yani insan bedeninde olduğu için o kap, o beden, o insan 'Ben' diyenin kendisi olduğu yanılgısına kapılır. Halbuki o, ancak Var Olan'ın kendinde kendini deneyimlediği bir kaptır."