Halime nur sevim
@Halimeder
Lisani Hafi kitabının yazarı
141 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kullukta yarın yokturDin
İnsanın önünde bembeyaz bir sayfa vardır, adı; bugündür. Gün insanın misafiridir. Misafire gelmeden önce veya o gittikten sonra ikramda bulunmanın bir anlamı olmadığı gibi, geçmiş ve geleceğin psikolojik zorluklarına bugünün iradesiyle karşı koymaya çalışmak anlamsız bir tutumdur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şefkatin mezar taşında yazanlar
Aşk duyguların en ulvisi olsaydı, herhangi bir şeye tatbik edildiğinde sorun çıkmaması gerekirdi. İnsan dünyaya, mecazi bir şeye, mesela paraya veya bir başka kadına veya bir başka erkeğe âşık olduğunda da bir sorun çıkmaması lazım gelirdi. Göz her görüntüyü görür, görüntüler arasında seçme yapmaz. Kulak her sesi duyar, ayırıcı değildir. Güneş her coğrafyayı aydınlatır, istisna yapmaz. Aşk duyguların en yücesi olsaydı onun yüzü neye döndürülürse döndürülsün kısıtlamalarla karşı karşıya kalmazdı. Oysa aşkın birçok çeşidinde, yöneldiği nesneye bağlı olarak büyük olumsuzluklar ortaya çıkar.
Geçmiş bir hatıra gelecek bir hayal
Kederler hayvanların üzerine yalnızca gerçek ağırlığıyla yüklenirken; vehim, hafıza ve öngörünün etkisi altındaki insana olduklarından kat be kat fazla bir ağırlıkla çullanır. Hayvanların vehimleri ve kurgulanmış korkuları, kendi kendilerine uydurdukları üzüntüleri yoktur. Daha gelmemiş zorlu zamanları, gelmiş gibi düşünerek, kendi kendilerine eziyet etmeleri söz konusu olmadığı gibi, eskiye dair kederleri de hafızalarında demir atmamıştır. İnsanın aklıysa acı hatıralarla doludur. Bu sebeple dünün ve yarının acılarından sıyrılıp, şimdiye ait mutluluğu hissetmeyi çoğu zaman başaramaz insan.
Halime nur sevim
, bir kitap okuduPuan vermedi·334 syf.·
Beğendi
·7 günde okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2025 13:55
·2025 239. kitabı
Akif İnan hem "zarîfâne hem levendâne" şiir tarzıyla bilincimizi yenileyen bir söyleyiş geliştirmiştir. Bu şiir, bu ses ve bu duruş ve eda bütünüyle kendine özgüdür. O, veya gönlü öyle isteyen herhangi bir kimse, isteseydi, "özde eski" olan şeyleri yeni bir "biçim" içinde sunar, yine başarılı olurdu.
O zaman şiir modern mi olmuş olurdu?
