Tek çocukları, ideal kontrollü deneyler olarak görüyorum. Çünkü daha küçük kardeş tarafından özellikle itinalı ya da saldırgan olmaya doğru itilmiyorlar; daha büyük kardeş tarafından da özellikle atak ve geleneksel olmaya doğru itilmiyorlar. Dolayısıyla tek çocuklar davranışsal olarak orta bir yerde olmalılar ve anlaşıldığı üzere oldukları yer de burası. İkinci olarak, tek çocuklar çocuklukta istedikleri konumu işgal etmekte özgürler; örneğin boş bıraktıkları konumu kimin işgal edip dolduracağını dert etmek zorunda değiller. Sonuç olarak, kişisel özellik ve ilgilerde ortalamadan daha değişken olmak durumundalar ve öyleler. Tek çocuklar en az tahmin edilebilen gruplar. Davranışlarını kesin bir şekilde tahmin zor; çünkü çocukluktaki seçenekleri, kardeşleri ile büyüyenlerden daha fazla.