Himmet Dağlı
@Hamlet0007
Yazar
...
Fahir için de her zamanki gibi sıradan bir gün batımı olmayacaktı bugün. İçinde bulunduğu ânı anlamlandıran çok büyük bir sebebinin olduğunu düşünmüş, yanı başındaki Ayla’ya fark ettirmeksizin tebessüm etmişti. O da mutluydu diğer günlerine bakarak.
Böylesine bir huzuru çocukluğunda sık sık yaşamış; lâkin her insanın mesut olmak hakkını o, uzun zamandır elde edememişti. O sırada bir duâ yolladı ta yukarılara, göklere; ama bunu kendisinden başkası ne bilecekti ne de bu duâya âmin diyebilecekti. Acaba Fahir, hayatın içinde bu duâsına karşılık bulacak mıydı?
Reklam
DİYÂR-I ŞEHR-İ REY’İN ÇÖMLEKÇİSİ
“Yeryüzünde gerçekten müstesna olan
sadece dört yer vardır ki bunlar
Rey, Şam, Rakka ve Semerkant’tır.”
(Bağdat’ın eski halifesi Harun el-Reşit)
Büyük istilânın hemen öncesinde, henüz tahrip edilmemiş fakat mezhep kavgalarından ötürü oldukça yıpranmış Selçuklu şehirlerinden biri de çömlekçiliğin hünerli ellerden çıktığı, fakat hayvan kılıyla ve pamuklu dokuma kumaşların üretiminin tükenme noktasına geldiği Rey şehri idi ve daha dikkat çekici olanı ise buranın yaklaşık on kilometre ırağında, Horasan yolunun solunda, Mesgar Abad Dağları’nın eteklerindeki Harun Zindanı olarak adlandırılan ve Rey şehrinin sınırları içerisinde bulunan taş yapıydı. Bu taş yapı, her ne kadar gözlerden uzaksa da, doğunun bu topraklarında şehrin sakinlerinin nabzının her daim attığı bir Zerdüşt tapınağıydı. Yüzyıllarca gizemli havasıyla ateşkadeh olarak
kullanıldıysa da bu uzun zaman önceydi tabii.
Şimdi kelimeler ağızlardan güçlükle çıkmıyordu. Bilakis, her sözcük rahat bir nefes için dudaklardan dökülüyor, mümkünse karşı tarafın daha fazla nefes almasına fırsat verilmek isteniyordu. Ve böylece sokaklar geçildi birer birer, ayakların onları nereye götürdüğü tam bilinmese de.
Ayla şiirden sözü açmıştı; fakat şiir hakkında ne söyleyeceğini kafasında bir türlü kuramıyordu. Şiir onun için, adı sanı okul kitaplarında kalmış birtakım anlamsal zorlamalardı. Şâirler ise Fahir için hiç tanımadığı kimliklere sahip insanlardı. Onların sıradan insanlar olup toplum içerisinde bulunabileceklerine dâir de en ufak bir fikri yoktu.
"Giuli, Zaruşad’a şehrin doğusundaki nehrin üzerinde kurulu taş köprüden geçerek yaklaşan kervanı görünce, baba baba, diyerek Mamuka’nın dükkânına koşmuştu. Tabii ki de bu sevindirici bir haberdi ve müjdeyi, obsidyen taşına alın terini akıtan ve böylelikle ona zarafet katan babasına çabucak ulaştırmalıydı. Giuli’nin muradına erebilmesi içinse öncelikle, şehrin çifte duvarla çevrilmiş devasa surlarını dolanması gerekmişti. ..."
Kısaca Çeşm-i Giryan diyecek olursak bu kitaba, birbirinden bağımsız fakat birbiriyle ilintili olduğu hissini uyandıran hikâyelerin, yazarın dilinden ustalıklı ortaya koyulduğu hemen fark edilebiliyor. Her hikâyede ayrı bir kahraman ve bu kahramanların ayrı ayrı yaşanmışlıkları, yaşanmışlıklarından mütevellit sebepli kaçışları yazarın şu hayatın başka bir cihetini de gözler önüne sermekte..
Tavsiye ederim herkese.. Keyifli okumalarınız olsun..
Kitap EleştirisiAşk
"Giuli, Zaruşad’a şehrin doğusundaki nehrin üzerinde kurulu taş köprüden geçerek yaklaşan kervanı görünce, baba baba, diyerek Mamuka’nın dükkânına koşmuştu. Tabii ki de bu sevindirici bir haberdi ve müjdeyi, obsidyen taşına alın terini akıtan ve böylelikle ona zarafet katan babasına çabucak ulaştırmalıydı. Giuli’nin muradına erebilmesi içinse öncelikle, şehrin çifte duvarla çevrilmiş devasa surlarını dolanması gerekmişti. ..."
Kısaca Çeşm-i Giryan diyecek olursak bu kitaba, birbirinden bağımsız fakat birbiriyle ilintili olduğu hissini uyandıran hikâyelerin, yazarın dilinden ustalıklı ortaya koyulduğu hemen fark edilebiliyor. Her hikâyede ayrı bir kahraman ve bu kahramanların ayrı ayrı yaşanmışlıkları, yaşanmışlıklarından mütevellit sebepli kaçışları yazarın şu hayatın başka bir cihetini de gözler önüne sermekte..
Tavsiye ederim herkese.. Keyifli okumalarınız olsun..
Reklam