İnanç denizi de bir zamanlar kabarıktı ve dünyanın kıyısı etrafında rulo yapılmış parlak bir kuşağın kıvrımları gibi uzanırdı. Ama şimdi tek duyduğum onun melankonisi, gerilirkenki uzun gürlemesi, geri çekiliyor, nefesine gece rüzgârının, dünyanın engin ve kasvetli kenarlarından, çıplak çakıllarından aşağıya. Ah aşkım dürüst olalım birbirimize! Çünkü karşımızda bir düşler diyarı gibi uzanan, öylesine çeşitlilik içeren, öylesine güzel, öylesine yeni dünyada ne neşe, ne sevgi ne de ışık, ne şüphesizlik, ne huzur ne de acının devası var aslında; ve biz burada, karanlıkta bir ovada gibiyiz. Mücadele ve kaçışın akıl karıştırıcı tehlike işaretleriyle savrulmuşuz, cahil orduların geceleri çarpıştığı yere.