Helime Memmedzade
@Hanima
Best in HistoryTarih
Rusiyanın məşhur yazıçısı Grigoriy Petrov`un bu əsəri istər türk, istərsə də dünya xalqları tərəfindən böyük rəğbətlə qarşılanıb. Hətta kitab üzərində "AtaTürkün hərbi məktəblərin tədris planına salınmasını əmr etdiyi kitab" deyə not da var. Kitabda çox kiçik ölkənin (Finlanidiya) həyatı, mədəniyyəti, tarixi, inkişafı haqqında o qədər axıcı, geniş, anlaşılan məlumatlar yazılıb ki oxuduqca o ölkənin 0-dan (demək olarki) quruluşunu bildiyim üçün daha doğrusu geniş məlumat topladığım üçün, hətta nə vaxtsa səyahət edəcəyim barədə də düşündüm. Kitabda əsas məqsəd hər bir vətəndaşın öz vətəninə layiqli övlad olmasını aşılamaqdır. Hər bir ölkədə baş verən rüşvətxor məmurları, adına layiq olmayan müəllimləri, içki, şəhvət düşkünü olan hərbiçiləri o qədər gözəl işıqlandırıb ki, buda əsəri tarixi əsərlərin #besti edir. Kitabda ən həssas olduğum valideyn - uşaq mövzularına pedaqoji psixoloji incə toxunuş isə əvəzolunmazdı. Məncə hər bir ölkə (milləti) orada yazıldığı kimi "meşə" ("diqqətsiz qalan ağaclar", "sadəcə lazımlı və canlı olduğu üçün qorunurlar") və "bağça" ( "gözəl fidanlar", "bənövşələr", "xüsusi qulluq göstərilən çəmənliklər" ) bənzətməsində bir "bağça" olmalıdır. Ucqar kəndlərmizdə solan , suvarılmamış fidanları o bataqlıqdan gün işıqına çıxarıb savad, təhsil vermək hər bir vətəndaşın vətən borcudur!
Thomas Karlilin dediyi kimi: " Millət cansız gil təbəqəsindən ibarətdir. Əgər ona bir sənətkarın əli dəyməsə sonsuza qədər şəkilsiz və hərəkəysiz qalacaq."
Yox əgər deyirsizsə bu dövlət başçısının işidir, onda Lev Tolstoy buna belə cavab verərdi: " Həyatı yaradan, hadisələrin gedişatını, xüsusiyyət və formasını təyin edən tək-tək insanlar -Napaleonlar deyil, xalqın özüdür."
Siz nəqədər yaxşı olsaz o qədər də yaxşı Dövlət görərsiz. Necə deyərlər:
"Hər millət layiq olduğu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Dövlət böyük bir ailədir. Onun mənsubları sizin kiçik qardaşlarınızdır. Aşağı təbəqənin qüsurları qismən də yuxarı təbəqənin laüeydliyindən və hissiyyatsızlığndan qaynaqlanıb."
Kəndilər, fəhlələr, sənətkarlar
"Xalq avamdır, tənbədir, çalışmaq istəmor. Kobuddur, acgözdür, davaya meyllidir, hirslidir, söz eşitmir."
Daha sonra əlavə edirlər: "Millətimiz nə qədər böyük olduğunu səbirli və dözümlü olması ilə göstərir. Ac qalır, soyuüdan donur, çirkab və yoxluq içində yaşayır amma heç vaxt şikayət etmir, bütün bunlara dözməyi bacarır."
Onlar millətin səbirli və dözümlü olmasından fərəhlə danışaraq millətin məcburiyyətini din mövzusu kimi böyüdürdülər.
Siyasətçilər və generallar hələdə öz keçmiş zorakılıq və soyğunçuluq işlərini davam etdirirlər. Davamlı olaraq dövlətlərinin sərhədlərini genişləndirməyə çalışırlar. Lakin hökümranlıq etdikləri sərhədlər daxilində xalqın azadlığını təmin etmək, ağıl, düşüncə, inanc və əxlaqını yüksəltmək istəmirlər.