Bəzi ailələrdə uşaqlar yaxşı qidalanırlar, yaxşı geyindirilirlər, fiziki sağlamlığına diqqət yetirilir. Ancaq bütün bunlara baxmayaraq, uşaq ruhunun saflığı, aclığı və bəzəyi yaddan çıxarılır.
"Həyatda intizamsızlığın ən böyük səbəblərindən biri budur ki, hami həyatının rahat olmasını istəyir, lakin həyat səviyyəsini yüksəltmək və daha yaxşı şəraitdə yaşamaq imkanı qazanmaq üçün çalışmağa heç bir cəhd göstərmirlər." (Lev Tolstoy)
Onlar öz övladları ilə danışmır, onların problemləri ilə maraqlanmırlar. Sadəcə boş vaxtlarında onları oxşamağı bilirlər. Onlara şirniyyatlar və oyuncaqlar almaqdan başqa heçnə bilmirlər. Sonrada , -"İndi də öz otağınıza gedin , səs salmadan öz-özünüzlə oynayın" - deyirlər.
Əslində bunun mənası belədi: " Bircə başımızdan rədd olun nə istəyirsiniz edin! Sadəcə bizi narahat etməyin!
Belə vəziyyətdə uşağın ağlı, fikri, ruhu becərilməmiş əkin sahəsi kimi qalır. Bura faydalı heç nə əklimir.