Hanne
@Hannekitap
Kitaplara sığının
Samsun
81 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnceleme yerine eleştiri gibiAlıntı
Puan vermedi
Mustafa kutlu hikayelerini yazarken toplumdan çok ayrı bir yerde değildir. Mustafa kutlu yazarken içinde yaşadığı yerden çok fazla uzaklaşmamıştır. Mehmet kaplan kutlu için ; “basitliğe düşmeyen bir sadelik” diye dilini tasvir etmiştir. Gayet anlaşılır basit bir şeylerden bahsediyormuş gibi fakat bir çok tarihsel sürecine geçtiği bir toplumsal yansımadan bahseder. Kitaba dönecek olursak kitap tahlil grubu ile beraber okuduğumuz kitabın daha sonrasında da detaylıca tahlilini gerçekleştirdik.
Kitap hem hayatın her yerine hem de bir yerini sıkı sıkıya tutulmuş gibi yazarın hatta çağın insanının kafa karışıklığını hem üslupta hem de içindeki olayda net bir şekilde görmekteyiz çağın insanı ,ellerinde sapan toprak kazarken bir anda zaman değişti denilip fabrikalara sürüldü ve bu değişim her alanda gerçekleşti tasavvuftan ,kalp gözü açıklığından,dergahtan ,insanlıktan gelen bir millet kaldırdığı şeyin yerine hiçbir şey koyamamasıyla derinden yaşanılan bir buhrana girdi. Bu buhran içinde tutunacak dal bulmak isteyenler ya bu sistemin kölesi oldu ya da çırpınmaya halen devam etmekte.
Bu kitap aslında Mustafa Kutlu’nun diğer bir kitabı olan “ Ya Tahammül Ya Sefer” hikayesinin devamı gibi. İki kitabı da severek okudum ,etkilendim. Kitabı bitirdiğimde dolup kaldım ,yaşananlar sanki bugün yaşanmış gibi bütün yolsuzluklar, adaletsizlikler ,çekişmeler,kavgalar dünden bize miras kalmış gibi hala yaşatmaya devam ediyoruz.Birebir yaşadığımız şeyleri durup okumak ;maruz kaldığımız halin hikayesi olduğunu bilmek çok ağrıma gitti.
Kitapta bir çok eleştiri var ,ayna tutma var fakat önceki kitaplar gibi hiçbir çözüm önerisi yok sevgili Kutlu : ne yapacağız ?
çaresizliğimizin hikayesi var ama çaremizin bir hikayesi yok maalesef ki …
durum tespiti yapmaktan bir adım öteye gidemedik. Kitabın
Reklam
Kerem ile AslıAşk
Kerem, Aslı'nın yolunda bir ömrü feda etmiştir, gelen gidene hep ondan haber sormuştur. Ahları vahları her menzilde kat be kat artmıştır...Ne yollar bitmiştir ne de Keremin sabrı. Görenin saygıyla buyur ettiği bir makama ulaşmıştır Kerem...
Yarını bilmeden varlığı, yokluğu bilmeden sabrın en sert kuyularında yol almak onunkisi .Benden vazgeçerek "ona" varmak..
Okurken bile biz Aslı 'yı aramaktan sıkıldık bunaldık, yeter be dedik ama Kerem ne yoluna duranlardan sıkıldı ne de Aslı "yı aramaktan. Kitabı halk hikayesi olduğunu unutmayarak okumak lazım ,günümüzde böyle hikayeleri pek dikkate almıyoruz.böyle aşkların varolabileceği umudunu taşıyor sadece yürekler; taşımasa bile keşke olsa diye söyleniyor...
Bizim kültürümüz, özümüz, aşk anlayışımız bu, kim ne söylerse söylesin. Bizim dilimiz hala Kerem ile Aslı yı söyler durur. Aşk deyince onlar ve niceleri akıllara gelir.
Buda benden birkaç satır olsun :
Kavuşmak derken mekan bildiren de kim ?
Yarınlar dediğimizde günlerden bahseden de kim?
Bizim görebileceğimiz ancak bizde olan...
Varmak derken dünyadan bahseden de kim ?
Alemleri âlimler bilir ancak
Alemlere kavuşmayı aşıklar yaşar ancak .
Hayat güzel midir?1000Kitap
Mustafa Kutlu'nun birçok hikayelerinin bir arada olduğu ilk kitabını okudum.
Genel olarak hayat neyse işte bize de o kadar yakın hikayelerdi . Kutlu,hiçbir zaman bizden kopmuyor. Gelenek neyse o .
Sokakta, yanımızda, karşımızda bulunan insanların hayatlarıyla başbaşayız. Basit diyemeyeceğim kadar değerli, çok edebi diyemeyeceğim kadar hayattan. Bu sade dilin nasıl bu kadar fikrimizi genişletmeyi başardığını bilemiyorum. Okudukça içimin ısındığı hissettim. Özet olarak şu cümleyi kurabilirim
Yazar;"kaçırdığımız yerlere nokta koymuş gibi."
İçindeki hikayelerin hepsi okunmaya değer ama bazılarını daha ön planda denilebilir.
En beğendiklerim arasında ;Karga ,çiğdem güzeli, karpuz hikayeleri.
Kitaptan altını çizdiğim yerleri şuraya bırakıyorum;
-Yahu baba,eller her geçen gün büyüyor, biz küçülüyor.
Babası acıyla gülümsedi.
- Oldu oldu. Küçük güzeldir.
- Hıh ! Küçük güzelmiş, ne yani,laf mı bu şimdi.
-Sen bırak dükkanı, bir şey soracağım.
-Buyur
-Laleler açmış gördün mü?
- Ne Lalesi ya !
...
Hiç yoktan işte oluyor böyle şeyler.
Kimsesi olmayanın, garibanın üzerine yıkılıyor suç. Suçsuz yere yatan çok.
...
Güzellik böyledir; çocuk da olsa ,yaşlı da olsa, dilinden anlayanı yüreğinden vurur.
...
Tehlikeli OyunlarHayat ve İnsan
Başlarda sıkıcı geldi diye başlarındayken yazıyorum bu satırları.
Yer yer beni ironik benzetmeriyle güldüren, şimdi de neyden bahsediyor diyerek hafifçe belirmeye başlayan bir kitap. Yazar kendiyle konuşuyor galiba, ben de kendini bile anlayamayan birini anlamaya çalışıyorum .
"Anlamak için, insanın bazı eksik yönleri olmalı" imiş
Ne kadar haklı ?
Ya da anlamak için insan bazı eksik yönlerini mi görmeli ? Olabilir.
İçimizdeki yıkıntılardan haberimiz var mı ?
Biz acaba kaç kere biz oluyoruz,kaç defalarca değişime uğruyoruz. Yanılgılarımız, üzüntülerimiz hep insan oluşumuzdan.
Çoğumuz içimizde Hikmet Benol gibi yaşıyoruz, anlatamadıklarımız ,duydumsadıklarımız , gidip gelmelerimiz... Kimi ne için sevdiğimize karar veremediklerimiz ,hep bir karmaşa bir hayat.
Anlaşılmayan bütün dertlerimiz ölümle son bulacak.
En sevdiğim bölümlerden biri oldu ;
"Günün birinde istediğin gibi birini bulacaksın," dedi Bilge. "Seni anlayacak ve durmadan hak verecek sana."Evet. Durmadan başını sallayacak bana.Hiç sormayacak. Biz senin gibi değiliz Bilge; biz doğuluyuz.Biz de sorgu sual yoktur. Biz de usta-çırak ilişkisi vardır. Ustanın gücü tartışılmaz. Usta önünde engel tanımaz.Çünkü başka türlü yaratamaz.Kırk yıl ağzını açmadan ustasına hizmet edenler vardır bizde.Bu arada kişiliğini kaybetmekten korkmayacaksın; işte o zaman gelecek kişini bulacaksın.
"Hayır ben bunu yapamam."dedi Bilge "kimse yapamaz."
" Siz batılılar anlayamazsınız bunu." dedi Hikmet.
"Ben neden batılı oluyormuşum?" diye direndi Bilge. "nedeni yok."Ben öyle karar verdim,ben ustayım sende çırak oldun." "Neden?" diye karşı çıktı Bilge. "Oyun öyle gerektiriyor.Sana verilen rol böyle." "Göreceksin,bir gün bırakacağım seni," dedi Bilge. "Hayır yapamazsın: 'Terk eden kadın'rolü verilmedi sana oyunda.
"Bütün kitabı
Hayat bazılarımızı yoklukla bazılarımızı varlıkla sınar.
Bu kitapta küçük bir kız ve onun dünyasıyla başbaşayız.
Hep içimizde anlatamadıklarımız var deriz, ama o küçük kızın içinde kızgınlıkları, üzüntüleri, korkuları, başarısı hepsi ama hepsi içinde saklı. Bazen de o kızda olup bizde olmayan bir çok şeyi de gördüm. İçimizde bir müzik var ama duyan gören pek yok.
Birçok kelimemiz olmasına rağmen içinde sevgi cümlesi çok az sanki onlar bize bir ücret karşılığında verilmiş gibi onları hep tasarruflu,temkinli kullanıyoruz. En yakınlarınıza bile söyleyemiyoruz sevdiğimizi... fiziksel engelimiz belki yok ama kalbî engellerimiz var.
Reklam