Evren, Yaradan, dünya, insan görünende de değil
Görünmeyende de gizli değil
Batın ile zahir; görünen ile görünmeyende
Bir diğeri olmadan var olamayan
Ayrı ayrı değil, iç içe geçmiş iki değil, ‘‘bir’’miş
Sen bilsen de bilmesen de
Görsen de görmesen de
İstesen de istemesen de
Zahir batını
Batın zahiri bulur…
Anlarsın ki, hiç ayrı düşmemişlerdi
Her şeyin ‘‘bir’’liğinde, Yaradan’la yaratılanın
bütünlüğünde
Yanılsamalar kaybolduğunda
Son nefeste ölmeden
Nefes alırken ölür
Nefes alırken yeniden doğarsın
Doğma vakti geldiğinde, gitme zamanı gelmiş demektir
Her şeyin ‘‘bir’’liğinde
Doğum ve ölüm, gitmek ve gelmek de ‘‘Bir’’
Anlarsın...
“Gecenin bu saatinde seninle Bebek Parkı’nda dondurma yemek istediysem ne olacak? Yarın olmasını mı bekleseydim? Sen değil misin bir şeyleri ertelemek, daha gelmemiş geleceği ipotek altına almaktır diyen?”