işi başından aşmış, varlığının kölesi olmuş bir insanın en büyük hatası şudur: kendisinin dost olmadığı insanları dost sanar kendine. iyiliklerini, insanları dost edinmeye yetecek kadar etkili sayar; oysa insanlar birine ne kadar borçlu olurlarsa, ondan o kadar nefret ederler. küçük bir borç minnet, büyük borç nefret doğurur.”
"bazı vakitler tren geçiyor evin yakınından
yaşlanıyorum pencereden her bakışımda
anna karenina'yı taklit ediyor zaman,
atıyor kendini raylara.
neden her aşk
bir kadının cenazesini kaldırır mutlaka."