Büyük Büyük Dalip
@Haqleah
Sa souvraya niende misain ye.
Alevler doğduğunda
Yaz rüzgarlarında
Kuzgun ateşten kanatlarıyla süzülür.
“Askere benzemiyor,” dedi Reva Al Sorna’ya. Gruptan bir miktar uzağa gitmiş, gecenin serinliğine karşı ateş yakmışlardı.
“Zaten hep ozanlığı ağır basardı,” dedi Al Sorna. “Ama gerektiği zaman gerçek bir savaşçıydı. Emekli olduğuna sevindim. Halinden memnuna benziyor.”
Reva, yanağını Norin’in dizine koymuş gülümseyen Ellora’ya kaçamak bir bakış attı. E tabii, diye geçirdi içinden.
“Okçulukta pek iyi değildim,” dedi kendi kendine yayı parmağıyla çekip sesini dinleyerek. “Öte yandan kardeşim Dentos elinde yayla doğmuş gibiydi.”
Kız, Kardeş Dentos’un hikâyesini biliyordu, zira o da adamın efsanesinin bir parçasıydı. Karanlıkkılıç Alpir kuşatma makinelerine ateşten bir yıkım getirirken onu kurtarmış, ertesi gün korkakça bir Alpir pususunda ölen ünlü okçu kardeş. Hikâyeye göre Karanlıkkılıç kendisinden merhamet dileyen pusu kuranları öldürürken öfkesiyle kumları kırmızıya boyamıştı. Vaelin Al Sorna’nın hayatı hakkındaki gerçeküstü hikâyelerin doğru olduğu konusunda şüpheleri vardı ama ilk gece yaptığı saldırısını ne kadar kolayca savuşturduğunu gördükten sonra bütün o saçmalıklar içinde bir doğruluk payı olabileceğini düşünmeye başlamıştı.
Ellerim sızlıyor, bana verdikleri kısa ayaklı masanın üzerine kambur bir şekilde eğilmekten sırtım ağrıyordu. Mürekkep, adi köle urbamın üzerine özgürce saçılmıştı ve bitkinlikten dolayı gözlerim bulanık görüyordu. Daha önce hiç bu kadar kısa zamanda bu kadar çok sözcük üretmemiştim. Kamaraya parşömenler doluyordu ve onların da içleri generalin istediği yalanı icra etmeye çalışırken ortaya çıkan aksak çabalarım ile doluydu. Şanlı zafer. O alanda şan yoktu; ölüm ve bok kokusunun arasında korku, acı ve katliam vardı ama şan yoktu. General de bunu biliyor olmalıydı, zira Diyar Muhafızları’nın yenilgisinin mimarı oydu ama bir yalan icra etmem istenmişti ve ben de görev bilinci olan bir köle olarak bütün enerjimle işimin üzerine eğilmiştim.