‘’ Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde ‘ Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler ‘ diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. ‘’
14 yaşımda bu kitabı okumaya başladığımda, büyüsüne öyle kapılmıştım ki, -sanıyorum yaşımdan kaynaklı- gece bile elimden bırakamıyor, battaniyenin altına girerek ablamın cep telefon ekran ışığıyla okumaya devam ediyordum. Gözyaşıyla... Bugün 14 yıl sonra bile. Geri dönüp sayfalarını kurcaladığımda, ya da 1k okuyucularından alıntıları okuduğumda o büyünün ergenlik çağımla sınırlı kalmadığını görüyorum. Bugün hâlâ (biraz büyümüş olsam da) büyülenmekten kendimi alamıyorum.