İslam'la ilk karşılaştığımda, onu büyük bir sevda gibi sevdim. Hayatımın her alanına koydum, huzur ve anlam buldum. Yıllar geçti, büyüdüm, değiştim. Anne olunca, onunla yolculuğum başka bir hâl aldı.
Bazen kendime kızıyorum. Damağımda acı bir his beliriyor. Neden bana ilk zamanki tadı vermiyor? Sonra anlıyorum, değişen benim. İslam sabit, ben ise dönüşüyorum.
Belki de mesele, ilk tatları aramak değil, her safhada yeni tatları keşfetmek. Kaybolduğumu hissettiğimde, ona yeniden yönelmek
Belki de İslam artık gençlik aşkım gibi değil, yıllanmış bir dost, derinleşmiş bir bağ gibi benimledir...