Aklım bir düşünceye takıldı: Hayatımda ilk defa, birçok ozanın söylediği, onca düşünürün nihai bilgelik olarak gördüğü hakikati gördüm. Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum:
İnsanın kurtuluşu ancak sevgiyle ve sevgidedir.
Aniden kaygılı yolculardan bir çığlık yükseldi. "Tabelaya bakın, Auschwitz!!" Herkesin kalbi bir an için durdu. Auschwitz ismi, tek başına dehşet verici olan her şey demekti: Gaz odaları, fırınlar, katliamlar...