Hasibe öcek
@Hasibe_ocek
5 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Birer sigara içtik, sessizlik derinleşti. Gerginliğe dayanamazdı, kırılgan bir ruhu vardı. Pişmanlıklarla dolu kavgaları, geri dönüşü zor küskünlükleri, acımasız kahkahaları. Bütün bunlar o değildi.
Bütün bunlar benliğini törpüleyen hengâmelerdi. O mahzun bir tebessüm idi. Bir demet menekşe idi. Yuşa Tepesi'ne doğru tırmanan bir gölge. Mecrasını bulamamış, hangi denize döküleceği meçhul bir dere.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat dediğimiz şey ise zaten kuzukulağı, patlangaç mısır ve reçel kavanozundan olmuştur; tadılır, anlaşılır.
Attilä'nın ölüsü de, dirisi gibi milletlerin mukadderati ni değiştirmişti. Bunun için, aradan bin dört yüz bu kadar sene geçtiği halde hâlâ târih Sezar'dan ve İskender'den faz la onun adını anıyor ve hâlâ «Attilâ» nâmı, asırların arasın daki zaman uçurumlarını atlayarak bize kadar geliyor ve mâzînin karanlıklarında şaşaasından hiçbir şey kaybetme yerek, safi² ışıktan mamûl nûranûr bir âbide gibi gözleri mizin önünde parıldayıp duruyor.
İnsanlar, babalarıyla analarının dağ gibi ümitleriy le dünyaya geldikten sonra denizler gibi ümitsizlikler içinde boğularak kaybolup gidiyorlardı.
Kalbin benim olsun diyorum, çünkü mukadder... Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök, ver! Yoktur öte âlemde de kurtulmaya bir yer! Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...
Ram ol bana, ruhun yeni bir âleme girsin... Yazmış kaderin: Aşkıma ömrümce esirsin! Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin: Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...