Ahmet Haşim Delibaş
@HasimDel
olan bitenin alacakaranlığında...
Schrödinger, Canlı Varlık
Canlı varlığın sadece enerjiden değil, aynı zamanda negatif entropiden, yani karmaşık örgütenme ve enformasyondan da beslendiği yönündeki temel fikri, biyolojik devrimin öncülerinden Schrödinger'e borçluyuz (1945).
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yapay Mekanizma vs. Canlı Mekanizma
Hayal edilebilecek en mükemmel yapay mekanizma ile düşünülebilecek en temel canlı mekanizmalar arasındaki aşikâr fenomenal farkı paranteze alan Neumann, bu ikisi arasındaki yapı farkını ortaya çıkardı. Gerçekten de yapay bir mekanizma, kurulur kurulmaz bozulmaya başlarken canlı mekanizma zamana bağlı olmakla birlikte bozulmayan, hatta türetici olabilen bir mekanizmadır; yani karmaşıklığını artırmaya yetkindir.
Tanrının ortanca çocukları
"Kaç kuşaktır insanlar nefret ettikleri işlerde çalışıyorlar; neden? Gerçekte ihtiyaç duymadıkları şeyleri satın alabilmek için. Bizim kuşağımız büyük bir savaş görmedi, büyük bir buhran yaşamadı; ama bizim de bir savaşımız var. Büyük bir ruhani savaş bu. Kültüre karşı büyük bir devrim hazırlıyoruz. Büyük buhran bizim hayatlarımız. Biz ruhani bir buhran geçiriyoruz."
Tüketim çılgınlığı, toplumsal normlar, kapitalizm gibi meseleler yazarımızın ana kritik alanını oluşturur. Bunun paralelinde amaçsızlık, yalnızlık, ölüm, yaşam gibi konuları da derinlemesine inceler. Kendisi gerçek yaşamında, fikirleriyle örtüşecek bir şekilde, toplumsal normların dışına çıkma çabası içerisindeki Cacophony Society'nin bir üyesidir. Eserleri kimileri tarafından nihilistik olarak değerlendirilmiş olsa da o bunu şu sözleriyle reddediyor: "Başkalarının inandığına inanmıyorsanız, size nihilist derler. Ben bir nihilist değilim. Ben bir romantiğim. Kitaplarımın tümü temelde romantiktir; toplulukla yeniden bağlantı kurmayla ilgili hikayelerdir."
Bizler, Tanrının ortanca çocukları, ne büyük buhranları yaşadık, ne savaşlar deneyimledik ne de büyük mücadelelere ihtiyaç duyduk. Tek bildiğimiz ihtiyacımız olduğunu düşündüğümüz tonla nesneyi elde etmek için proletaryanın bir parçası olmak. Normlara uyum sağlamak ve bize sunulan örüntüleri takip etmek. Ta ki sahip olduğumuz şeyler bize sahip olana dek.
"Sonra o güzel yuvanızda kısılıp kalırsınız. Bir zamanlar sahip olduğunuz şeyler artık sizin sahibiniz olur."
Bu gidişe bir dur demeli. Amaçsızlık buhranında, yok oluşun eşiğinde, insomniadan muzdarip olan ana kahramanımız, bilinçli bir şekilde bu yok oluşa dur diyemediği için, personası ikiye bölünür: Ben ve Tyler Durden. Tyler Durden, kahramanımızın olmak isteyip de olamadığı her şeydir. Tyler