Romanlar mahzun insanı; omuzları çökmüş , hareketsiz ve sessiz bir insan diye ,yani daha açıkçası bir miskin şeklinde tasvir ederler. Bende daima bunun aksi olmuştur. Ne zaman derin bir üzüntüye kapılsam gözlerim parlar, tavır ve hareketlerim neşelenir, içim içime sığmaz olur.
Miran bir adım gerisinde dikilirken" İlk defa mı bakıyorsun sanki bu kitaplığa?"Reyyan'ın kitap okumayı sevdiğini biliyordu. Kim bilir kendisi evde yokken Reyyan bu kitapları kaç kez kurcalamıştı. Bunlar Miran'ın gözünden kaçmazdı asla.