Hayata dair kısa notlar veren bu kitap beni oldukça etkiledi. 27 kavrama kısa kısa; ama iz bırakan bir anlatımla değinmiş. Her birini şiirsel bir dille yeniden yorumlamış. Bu öğretileri okumak hayatımın bu döneminde bana çok iyi geldi. O nedenle kitaplıkta bulunması gereken ve tekrar tekrar arada okunması gereken bir kitap olarak görüyorum. Ermiş kitabının yazı üslubu ise adeta bir tiyatro havasında geçiyor. Okuyucuyu mistik bir yolculuğa çıkarıyor. Okuyun..
"Kendimde gördüğüm en büyük kusur, sevdiğim insanlarla çok ilgilenmek ve onlara sevdiğimi çabuk belli etmektir. Sanırım bana hayatım boyunca bir şey kazandırmayan tek şey buydu!"
Seni anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Art arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül gürül akan bir dünya…
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana…
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara.
Akan yıldıza.
Bir kibrit çöpüne varana.
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni…
Yokluğun, cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini…