"Bana bakan insanlar sorunlarımın uzun listesini yaptıktan sonra, belki oldukça güzel gülümseyişimi ve gamzelerimi fark edebilirler."
İnsanlar karşısındaki olumsuzlukları görmeye o kadar meyilli ki bu düşünceleri olumluları gölgeliyor. Bu kitapta küçücük bir çocuğa bile engellerinden ve görünüşünden kaynaklı yapılan eleştiriler görülüyor. Aslında çoğumuzdan daha zeki ve kuvvetli hafızalı birisi olmasına rağmen kendini ifade edemediği için bu özellikleri kabul görmüyor. Kitabı okuduktan sonra gerçekten farkındalık sahibi oluyorsunuz, empati konusunda daha hassas oluyorsunuz. Aslında ön yargıyla yaklaşıp gerçek halini tanıyamadığımız o kadar çok insan var ki kimse hakkında tanışmadan fikir sahibi olmamak gerekiyor.
Kitap akıcı bir şekilde küçükten büyüğe herkesin okuyup anlayabileceği şekilde yazılmış. Küçük bir kızın fiziksel engelleri dolayısıyla yaşadığı zorluklarından bahsediliyor. Gittiği doktor bile kendi yargılarına göre yaklaşıp teşhis koyuyor. Büyüdükçe kullandığı cihazlar ve artan kelimelerle iletişimi biraz daha güçlense de diğer arkadaşları gibi hızlı ve rahat bir iletişim kuramıyor. Kitabı okurken bir kez de olsa kendimizi onların yerine koyup biraz olsun hissettiklerini hissedebiliyoruz. Sahip olup şükretmediğimiz o kadar çok şeyimiz var ki bu kitaptan sonra insan biraz da olsa farkına varıyor. Aslında onlara daha hassas yaklaşmamız gerektiğini ve dışlamamızın ne kadar saçma olduğunu fark ettiriliyor. Bütün insanlara karşı anlık gülmek için şaka amaçlı da olsa söylenen şeylerin insanlarda ne kadar derin yaralar bıraktığını görüyoruz. Bence herkesin okuması gereken bir kitap. Hepimizin farklılıkları var kimininki kişisel kimininki fiziksel ve bazılarınınki biraz daha belirgin ama bunları yadırgamadan birlikte yaşamayı öğrenmeliyiz. Hepimiz engelli adayıyız