Alşimist
@Hcgldrnc
...Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine...
Nazım Hikmet
#268974211
#282171653
#274044646
Yüksek Lisans
Berlin
8 Aralık
187 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Sevmek nedir?" En iyi tanımları derleyip paylaşacağım!Alıntı
Sevmek nedir? Uğruna her şeyle savaşmak mı? Yoksa bir şeylerin arkasına sığınıp kaçmak mı?
Alşimist
Sevmek sadece bir insanı sevmekle sınırlandırılamayacak kadar geniş bir kavram.
Bazen sadece seversin; bir kuşun cıvıltısını, yağmuru, bulutları, toprak kokusunu, kahve eşliğinde bir kitap sayfasını, rengarenk çiçekleri, ağaçları, sevgiliye ait bir eşyayı…
Ama kırmadan, dökmeden, incitmeden!
Bir kuşu uçuşunda, bir çiçeği dalında, bir insanı kendi yolunda özgür bırakabilecek kadar içten ve nazik olabilmektir sevmek.
Sevgi, dokunduğunda kırmamayı, baktığında gerçekten görmeyi ve bazen tutmak yerine sessizce bırakmayı bilmektir. Çünkü gerçek sevgi, sahip olmak değil; varlığına içten bir şefkatle eşlik edebilmektir.
Reklam
“Ümit kötülüklerin en büyüğüdür çünkü eziyeti uzatır.”
Nietzsche Ağladığında
Irvin D. Yalom
Nietzsche Ağladığında
Irvin D. YalomAlşimist
Kitabın en iyi alıntısı bence🌸 keyifli okumalar…
Az spoiler içerir!Edebiyat
Ahmet Ümit en çok okuduğum yazarlardandır. Yıllar önce severek okumuştum İstanbul Hatırasını. Şimdi incelemenizi okuyunca ve bu aralar dizi olarak da yayınlanacağını öğrendiğimden bir daha okumam gerektiğini hissediyorum. 
Bab-ı Esrar okumanızı da tavsiye ederim. Keyifli okumalar.🌸
Ahmet Ümit ile tanışmam bu romanla oldu ama kesinlikle burada bitmeyecek. İstanbul Hatırası, klasik bir polisiye olmanın çok ötesinde, cinayetler aracılığıyla İstanbul’un tarihine tutulmuş etkileyici bir roman.
Romanda işlenen her cinayet rastgele değil, her biri İstanbul’un farklı bir tarihsel katmanına ve simgesel mekanına bırakılmış bilinçli izler taşıyor. Sarayburnu’nda başlayan ve Kral Byzas’a uzanan ilk cinayet, İstanbul’un kuruluş mitine kapı aralarken, Çemberlitaş’ta Konstantin dönemine, Altınkapı’da II.Teodosius’a, Ayasofya’da Jüstinyen’e uzanan cinayetler şehrin Bizans hafızasını adım adım ortaya çıkarıyor.
Fatih Camii–Topkapı Sarayı hattında işlenen cinayetle bu kez Osmanlı dönemine geçiliyor ve Fatih Sultan Mehmed sahneye çıkıyor. Süleymaniye’de Mimar Sinan’ın izleriyle birlikte Kanuni Sultan Süleyman dönemi anılırken, son durak Sarayburnu cinayetleriyle İstanbul’un çok katmanlı tarihi kanlı bir daire çizerek tamamlanıyor.
Bu cinayetlerin kurbanları da tesadüfi değil: arkeolog, şehir plancısı, gazeteci, mimar, eski belediye başkan yardımcısı, avukat ve mütahit. Hepsi İstanbul’la, onun tarihine yapılan tahribatla ve kente karşı işlenen suçlarla doğrudan ilişkili. Bu noktada roman, kim öldürdü? sorusundan çok neden öldürüldü? sorusunu öne çıkarıyor. Katiller yalnızca insanları değil, İstanbul’un hafızasını yok eden zihniyeti cezalandırıyor.
Katillerin kimliğine dair ipuçları ise oldukça ustaca serpiştirilmiş. Okur, roman boyunca birden fazla kişiden şüphelenmeye yönlendiriliyor. Kimi zaman entelektüel bir karakter, kimi zaman devletin içinden biri, kimi zaman da geçmişi yaralı bir figür olabilir hissi yaratıyor. Ancak Ahmet Ümit, beklentiyi bilinçli olarak yükseltip okuru defalarca yanlış yola sokuyor. Bu da finaldeki çözümü sıradan bir sürpriz olmaktan
Alşimist
Ahmet Ümit en çok okuduğum yazarlardandır. Yıllar önce severek okumuştum İstanbul Hatırasını. Şimdi incelemenizi okuyunca ve bu aralar dizi olarak da yayınlanacağını öğrendiğimden bir daha okumam gerektiğini hissediyorum. Bab-ı Esrar okumanızı da tavsiye ederim. Keyifli okumalar.🌸
Reklam