…. Bizce iyi adam olmak kolay is degildi; önce insann dogustan bir üstünlügü olacak diyorduk, çocukken hep güzel seylerle oynayacak, sonra kendini bütün güzel sey-leri ögrenmeye verecek. Demokraside hiçe sayılır bütün bunlar. Bir devlet adaminin nasil yetismesi, ne bilgier edinmesi gerektigi düsünülmez. Kendimize halkin dostu dedirtmek yeter; bütün serefler kazanılır bununla.
Hele devlet bir tek insan gibi olursa! Örnegin, bir insan parmagindan yaralansa, cani ve bedeni onlari yöneten basla birlikte bu yaranin acisini duymaz, parçanın derdi bütünün derdi olmaz mi? Insanin parmaginin agrimasi bu demek degil midir? Ne kadar küçük bir parçamiz olsa, onun derdiyle dertli, onun keyfiyle keyifli olmuyor muyuz? O iyi olunca, iyilestik demiyor muyuz?
Evet ama birlestiren sey sevinç ve aci ortakligi degil midir? Bütün yurttaslarin ayni kazanç ve ayni kaysplara mümkün oldugu kadar birlikte sevinip üzülmeleri birles-tirmez mi onlari?