Insanla ugrasmak çok güçtür ve zaman ister. Mesele vaziyeti iyi hazirlamaktadr. insanlar onu kendiliklerinden yasarlar. Bütün mesele insanogluna yaraticiligini vermektedir. Ben tiyatroyu sevmem. Ben kendiliginden olan seylerin adamiyim!
Çünkü gerçek aşk acımasız bir sarmaşık gibidir. Nasıl ki sarmaşıklar sarıldıkları kocaman ağaçlar dahil etraftaki bütün bitkileri boğar öldürürse aşk da kendisinden başka hiçbir duygunun yaşamasına izin vermez. Aşkta başarının mutluluğun ve ahlakın yeri yoktur. Sadece acı ve güzellik. Gitgide tümüyle acıya dönüşecek bir güzellik. O sebepten final genellikle trajiktir.