Helin Yiyin
@Helin_Yiyin
18 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Konusu: Renklere ayrılmış bir toplum var. Altınlar bu hiyerarşinin en başında. En altında kızıllar var. Biz bir kızıl olan Darrow'un hikayesini okuyoruz. Darrow madenlerde çalışan bir cehennemdalgıcı (her madende bir tane olan en tehlikeli işleri yapan madenci). Ona yapılan haksızlıkları ve mücadelerini okuyoruz.
Diğer renklerden biraz daha bahsetmek istiyorum. Özellikle pembelere yapılan şeyden aşırı rahatsızlık duydum. Pembeler zevk için kullanılan bir renk. Altınlar sürekli olarak toplumun devamı için bu düzenin devam etmesi gerektiğini söylüyor ancak kendi zevkleri için pembeleri ve morları kullanıyorlar. Daha fazla şeyden bahsetmek istiyorum ama spoiler vermekten korktuğum için burda duruyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öncellikle serinin 2. kitabı olduğu için yorumumda spoiler olabilir, uyarımı yapayım.
Açıkçası ben bu kitabın başında da sıkıldım ama diğer kitap kadar uzun değildi. Darrow oyulup altınların arasına girmişti ve valinin oğlunu yendiği için valinin hanesine davet edilmişti. Altın Oğul'da uzay savaşlarının sonunda başladık ve Darrow akedemide Bellonalara yenildi. Bu yüzden valinin gözünden düştü. Kitapların başında Darrow'un geri planda kalmasını cidden hiç sevmiyorum. Kitabın geri kalanında aksiyon hiç eksik değildi. Darrow'un Ares'in emri sanmasına rağmen görevi gerçekleştirmemesi favori sahnem olabilir. Daha sonra Cassius'u yenmesi ama öldürememesine üzüldüm cidden. Cassius'u seven var mı?
Victra kesinlikle harcanıyor bence. Kısrak'tan daha sadıktı ama gerçeği ona söylemedi. Ben Victra ve Darrow shipliyorum sanırım. Yazar da Victra'yı hep üstten geçiyor kızın mükemmeliği hep arka planda kalıyor. Raque'ya gelirsek de Darrow onu çok arka plana attı onu kendi yoluna alıştırmaya çalışsaydı ihanet etmezdi. Darrow sadece iç savaş çıkarmayı hedefledi enstitüde öğrendiği güven ilişkisini hakedenlere vermemesi bir hataydı. Zaten Darrow'u bu kadar gerçek kılan da hataları ve zayıflıkları.
Sevro Victra olmasaydı favorim olabilirdi sanırım. Darrow'a olan bağlılığı, ne olursa olsun yanından ayrılmayışı mükemmeldi. O ikisinin arkadaşlıkları en sevdiğim arkadaşlık olabilir.
Daha önceden Martin Eden'ını okuyup çok sevdiğim için Jack Landon'un tüm kitaplarını yavaş yavaş okumaya karar vermiştim. Beyaz Diş'te o kitaplardan biri oldu. Yanlış hatırlamıyorsam çocukken çok ince bir versiyonunu okumuştum. Şahsi düşünceme göre çocukların okuyabileceği bir kitap değil. İçinde çok ince göndermeler, çocukların gözünden kaçabilecek pek çok detay var. Kaldı ki çocuk versiyonu diye okuttuğumuz eserler orjinalinin dörtte birini kapsıyor sonra da o kitabı okumuş sayıyoruz kendimizi.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursam gerçekten çok beğendim. Hala birinci sırada Martin Eden olsa da bu eser şimdilik ikinci sırada. Okumadığım 12 eseri var daha.
Konusundan biraz bahsetmem gerekirse bir kurdun yaşam öyküsü diyebilirim. Beyaz Diş vahşi bir kurt ancak insanlar tarafından evcilleştiriliyor. Sahibi zalim biri olsa da Beyaz Diş insan-tanrısına saygı duyuyor. Ancak Beyaz Diş'i daha birçok zorluk beklemekte. Bu romanı okurken birçok şeyi sorguladım. Bazı cevaplar buldum, bazıları cevapsız kaldı. Özellikle klasik okumayı seven herkese öneririm.
Ben kitaba sanırım yüksek beklentilerle başladım ve beklentilerimi karşılamadı. Wattpad kitabı olduğunu okurken hissettim. Helin adında bir karakterimiz var ve sokak nöbetçileri adlı bir gruba casus olarak gönderiliyor. Kitapta bunun ilk işi olmadığını ve profesyonel bir casus olduğu hemen anlaşılıyor. Ancak şöyle bir sorun var ki ilk işi olsaydı bile daha az hata yapmasını beklerdim. Sanki casus olan o değil de Yankı'ymış gibiydi. Özellikle ilk 200 sayfayı okumak benim için çok zordu. Klasik sert, zeki erkek ve sakar, muhtaç kız kurgusu okuyormuş hissi verdi bana.
Kitabın hepsi böyle değildi tabii. Sonlara doğru düzeldi biraz. Ama ben Helin'in duygusuz, sert, görevini yapan casustan grubun üyelerinin içine girişini okumak isterdim ama en başından beri sürekli tereddütteydi. Eğer kitap 2 yarıya bölünmüş olsaydı 2. yarıya daha yüksek puan verirdim. Serinin devamını merak ediyorum ve devam edeceğim ama bu kitap benim için ortalamaydı.
Kitabın konusu fazla klişe geldi bana açıkcası. Ana karakterimizin sevgilisi onu kız kardeşiyle aldatıyor ve sonra kız kardeşiyle nışanlanıyor. Sonu tahmin edilebilirdi. Çevirisini de beğenemedim. Yazım hataları bir yana özellikle kitabın başları çok amatörce geldi. Yer yer kitapta isimlerin karıştırılması da ayrı bir konu.
Kitapta beğendiğim birçok detay vardı. Öncelikle ana karakterimiz Lucy'nin cam sanatçısı olması ve işini tutkuyla yapması. Ayrıca karakterin kendini toparlayışı ve hayata bakış açısı da çok güzeldi. Sam'in -arka kapağında da yazan küçük bir bilgi Sam ve Lucy çıkıyorlar- de çok severek yaptığı bir işi ve belli bir duruşunun olması çok güzeldi. Kabul etmem gerekirse pek romantik kitap okumayı seven biri değilim ve iki üç karakterin etrafında dönen romanları pek sevemiyorum. Bu kitap da ne yazık ki onlarda biri oldu. Minik bir uyarı kitapta artı on sekiz sahneler bulunmakta.
