Mehmet Demirtaş
@Hemtem
36 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kapıda oturuyor, doğa manzarası renkleri ve sesleriyle gözlerime ve kulaklarıma ziyafet veriyor ve -kendim için- beklerken bestelediğim anlaşılmaz şarkıları yavaşça söylüyorum.
Sayfa 25
Reklam
Onun için yaşam, unutmak ve meşgul olmak amacıyla içinde hasır ördüğü bir hapishaneydi
Sayfa 25
Gün boyunca bir hiçim, gece olunca ben, ben olurum
Sayfa 12
İnsan bilmediği şeyler hakkında daima apartılı düşüncelere kapılır. Halbuki tersine, her şeyin çok basit olduğunu görmek teyim.
Yazmak, ağıt yakmak gibidir, bir terapidir; yazmasa belki de delireceğini düşünür. Bir aralık, bir tenha bulması, nefes alması gerekir. Bunun yoluda yazmaktır.
Reklam