Rüzgara karşı hikayemi yazıyorum. Sanki yalnız değilmişim gibi. İşte burdayım. ‘Benim zamanım’ diye anacağım yaşam hikayemi ölümsüz ve sıra dışı kılıyorum. Rüzgar beni kucaklıyor. Farklı bir dünyada gibiyim. Hayır… Aslında bu benim dünyam. Olmam gereken yer. Doğanın bana sunduğu yaşam odası: gelgitlerimde beni yine kendine döndürecek olan. ‘Carpe Diem.’ Bu anı unutmak istemiyorum. Ben kendimle iyiyim, evet. Kulağımda Deep Purple, hush var. Ruhumun sükunetine şahit adeta. Bu anıma eşlik eden her güzellik hayatın bana bahşettikleridir ve hepsi kamarama aittirler. Teşekkür ederim.
Şundan emin olabilirsiniz… korkulacak zaman, insanın bir ülkü uğruna acı çekmeyi ve ölmeyi reddettiği zamandır. Çünkü bu bir tek nitelik insanın temelidir. Bu bir tek nitelik, evrende benzeri olmayan insanın ta kendisidir.
Şayet kinayeyle kastedilenin manası doğru anlaşılsaydı, o vakit zahir ilimlerle bilinenlerin onunla aynı rütbede olamayacakları da anlaşılırdı. Bunu anlayan kişi, bu ilmi idrak etmiş olmakla evvelki tüm inancından ayrılır, maddi olmayan ve doğal yaşama nispet dilmesi mümkün olmayan şeyler görür. Bu artık saadet hallerinden bir haldir, tabii yaşamın düzeninden münezzehtir. Bu "ilahi hal" denilen haldir ki Yüce Allah onu yalnızca kullarından istediğine nasip eder.