Mello
@Heyimmello
But my smile still stays on,
Value Pluto.
Aurora Borealis
Rovaniemi, Finland
Pluto,134340
177 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mello yorumladı.
Bu platformda imrendiğim birçok kişi gibi bir performans gösteremesem de kendi hedefim olan ayda '1000 sayfa okuma' hedefimi tutturabildim...
📚
Marcus Aurelius - 
Kendime Düşünceler
📚
Antonio González Iturbe - 
Auschwitz Kütüphanecisi
📚
Hans Fallada - 
Kambur
📚
Şule Gürbüz - 
Kambur
📚
Memduh Şevket Esendal 
Seni Kahve Paklar
📚
Jane Austen - 
Evlilik
Karamazov Kardeşler tek başına yeter o zaman 😉
Mello yorumladı.
Diyelim ki ölümsüz ahengi sağlamak için acı çekmemiz gerekiyor, kabul. Ama çocukların ne ilgisi var bununla, lütfen söyler misin bunu bana? Onların hayatta acı tatmak, ıstırap çekmek pahasına ahenk satın almalarına ne gerek var? Neden onlar da malzemeye girip, kim bilir kimin uğruna yarınki ahengin zeminini gübreliyorlar? İnsanlar arasındaki günah ve ceza konularındaki dayanışmayı anlıyorum, ama çocuklara uygulanamaz bu. Yok, eğer babalarının günahlarında bunların da payı varsa, bu, dünyamızın dışında bir gerçek olur, bu kadarını aklıma sığdıramam. Belki şakacının biri, çocukların nasıl olsa büyüyünce günah işleyeceğini söyler; ama anlattığım yavru büyümeye vakit bulamadan, daha sekiz yaşında köpeklere yem oldu. Yo Alyoşa, söylediklerim Tanrıya küfür değil! Yeryüzü ve göklerin bütün seslerinin bir övgü korosu halinde birleşerek yaşayanlar ve yaşamış olanların hep bir ağızdan, "Haklısın Ulu Tanrı; artık açıldı yolların bize!" diye haykırmalarının evreni nasıl yerinden oynatacağını düşünebiliyorum. O zaman bir anne, evladını köpeklere parçalatan canavarı bağışlarsa, üçü birlikte duygulu gözyaşlarıyla, "Haklısın Ulu Tanrı!" derse şüphesiz her şey aydınlanır, her şey anlaşılır artık. Ama takıldığım nokta bu işte, ben bunu kabul edemiyorum.
Müthiş bir kitap gerçekten. Şaşıyorum. Bir yazarın karakterleri üzerinden kendiyle tartışması olağanüstü 🤍
Mello bir yorumu yanıtladı.
That is just the way with some people. They get down on a thing when they don’t know nothing about it.
Mello yorumladı.
Puan vermedi·252 syf.··
Beğendi
·2024 70. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 10 Kasım 2024 15:14
Eğer 
Vincent Van Gogh ’a dair bir biyografi okuduysanız ya da izlediyseniz meşhur Theo’ya mektuplarından haberdarsınız demektir.
Son zamanlarda edebi türde okumaya ağırlık vermişken ufak bir ara verip elime kitapçılarda sanat tarihi bölümüne uğramadan geçemediğim bir gün satın aldığım bu kitabı aldım. Haliyle bir roman gibi hemen bitiremedim. Hatta bilgileri pekiştirmek için dört yıl önce okuduğum 
Van Gogh Sanatın Büyük Ustaları - 9 kitabını da beraber okudum ve bugün iki kitabı da bitirdim.
Başta babası gibi din adamı olup sonra vazgeçen, teklif ettiği kimi kadınlardan karşılık görmeyip aşk hayatında yüzü gülmeyen; genellikle hayat kadınlarıyla beraber olan, kulağını kesmek gibi sansasyon yaratan olaylara başvuran, sanat dünyasında ona destek olan sanat galerisi işletmecisi kardeşi Theo’nun maddi ve manevi desteğiyle geçinen van Gogh bir ressam olarak da benzersiz bir dünya sunar bize: belirgin ve enerjik fırça darbeleri, parlak ve canlı renk paleti; görsel estetiğin ötesinde derin bir duygusal yoğunluk içeren eserleriyle ‘sanat seven gönüllere giren işte benim Vincent van Gogh’ der bize resmen (Zeki Müren’den atıfla... youtube.com/watch?v=QGgk_6J...)
Delilik ve dahilik arasında bir yerde olduğu söylenen ressamın yaşadığı dönemde sadece bir eseri satılması ise ressamların eserlerinin öldükten sonra değer kazandığının kanıtı gibidir. Artık o tüm dünyada sanatla ilgisi olsun ya da olmasın herkes tarafından tanınan ve bilinen, eserlerine paha biçilemeyen büyük bir ressamdır.
Ben de Loving Vincent adlı biyografik filmini izlemiştim. Hayatta bizi bu denli etkileyen düşünürlerin, yazarların, ressamların ve birçoğunun benzer hayatları, hatta kaybolmuşlukları yaşamaları rastlantısal değil gibi geliyor. Ve etrafımızı sürekli pozitif düşünceyle süslemeye uğraşırken van Gogh gibi insanların bizi hep daha çok etkilemesi büyük tezat yaratıyor. Hayat da bu tezatlıklardan ibaret zaten, şaşırmamalı :) ben de yakında okuyacağım çok sevdiği kardeşine yazdığı mektupları, keşke Theo’nun da yazdıklarını bilebilsek!