Köle şu ya da bu emirle ,benliğinde yalnız kendisinin olmayan ,içinde bütün insanların,hatta kendisini alçaltıp ezenin bile ortaklık hakkı bulunan ortak alan olan şeyin yoksandiği yargısına vardığı zaman , aynı zamanda bütün varlıklar için ayaklanır...
Eski bir arap şiiri geliyor aklıma:
"Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüznü vardır ,daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir "